Ваон ҷамоат ки мункирон буданд
وان جماعت که منکران بودند
Мункири қутб осмон буданд
منکر قطب آسمان بودند
Ҷумлаи шан ҷон фишон ба истиғфор
جملهشان جانفشان به استغفار
Сар ниҳоданд к-эии хдиўи кбор
سر نهادند کای خدیو کبار
Тавба корем аз ончӣ мо кардем
توبهکاریم از آنچه ما کردیم
Аз сари сидқ рӯй оварадем
از سر صدق روی آوردیم
Ҳар яке бар дараш шудаи соҷд
هر یکی بر درش شده ساجد
Ашки резони зи ишқ ӯ воҷид
اشکریزان ز عشق او واجد
Кардашон шаҳи қабул чун дид ин
کردشان شه قبول چون دید این
Додашон аз навозиш ӯ тамкин
دادشان از نوازش او تمکین
Баъд аз он ҷумла аз вазеъу шариф
بعد از آن جمله از وضیع و شریف
Ҳалқа шастанд гирди шоҳи латиф
حلقه شستند گرد شاه لطیف
Паҳлавӣ шаҳ нишаста мавлоно
پهلوی شه نشسته مولانا
Чун ду хур ки зананд сари зи само
چون دو خور که زنند سر ز سما
Шамси табриз дар сухан омад
شمس تبریز در سخن آمد
Зинда шуд онкӣ фаҳм кун омад
زنده شد آنکه فهم کن آمد
Ҳар яке зон сухан ба ишқ парид
هر یکی زان سخن به عشق پرید
Ҳар яке аз худӣ тамом бурид
هر یکی از خودی تمام برید
Баъд аз он ҳар яке самоъӣ дод
بعد از آن هر یکی سماعی داد
Ҳар яке хон муътабар биниҳод
هر یکی خوان معتبر بنهاد
Ҳар яке қадари вусъу тоқати хеш
هر یکی قدر وسع و طاقت خویش
Аз амиру тавонгару дарвеш
از امیر و توانگر و درویش
Бахшиш оварад ва миҳмонӣ кард
بخشش آورد و میهمانی کرد
То шавад ёр меҳрбонӣ кард
تا شود یار مهربانی کرد
Муддатӣ инчунин гузашти замон
مدتی اینچنین گذشت زمان
Дар ҳузури шаҳон ҳар ду ҷаҳон
در حضور شهان هر دو جهان
Ҳама чун ҷом ва он ду шаҳ чун роҳ
همه چون جام و آن دو شه چون راح
Ҳама чун лайл ва он ду шаҳ чу сабоҳ
همه چون لیل و آن دو شه چو صباح
Он ду шаҳ чун баҳор ва эшон дашт
آن دو شه چون بهار و ایشان دشت
Ҳамаро тоза гашта зи эшон кишт
همه را تازه گشته ز ایشان کشت
Шоху барги дарунашони пари бор
شاخ و برگ درونشان پر بار
Руста бехор ҳар тарафи гулзор
رسته بیخار هر طرف گلزار
Дида бепардае ҳамаи дидор
دیده بیپرده ای همه دیدار
Ҳама гашта дар он ҷаҳони бркор
همه گشته در آن جهان برکار
Дар чунин айш ва дар чунин васлат
در چنین عیش و در چنین وصلت
Ҳамаи пари нуру ғарқ дар раҳмат
همه پر نور و غرق در رحمت