Рӯзу шаб дар самоъ рақсон шуд
روز و شب در سماع رقصان شد
Бар замини ҳамчуи чарх гардон шуд
بر زمین همچو چرخ گردان شد
Бонгу афғон ӯ ба арш расед
بانگ و افغان او به عرش رسید
Нолаашро бузург ва хирад шунид
نالهاش را بزرگ و خرد شنید
Симу зарро ба мутрибон ме дод
سیم و زر را به مطربان میداد
Ҳарчӣ будаш зи хон ва мон ме дод
هرچه بودش ز خان و مان میداد
Як нафас бесамоъ ва рақс набӯд
یک نفس بی سماع و رقص نبود
Рӯзу шаби лаҳза Эй наме осуд
روز و شب لحظهای نمیآسود
То ҳаддӣ ки намонад қўолӣ
تا حدی که نماند قوّالی
Кови з гуфтан нагашт чун лолӣ
کاو ز گفتن نگشت چون لالی
Ҳамаи шанро гулӯ гирифт аз бонг
همهشان را گلو گرفت از بانگ
Ҷумла безор гашта аз зару донг
جمله بیزار گشته از زر و دانگ
Ҳамаи гаштанди хастау ранҷур
همه گشتند خسته و رنجور
Бешаробӣ шудаи ҳамаи махмур
بی شرابی شده همه مخمور
Гар бадии он хуморашони зи шароб
گر بُدی آن خمارشان ز شراب
Дафъи гаштии яқини ҳам аз май ноб
دفع گشتی یقین هم از می ناب
Лек буданд хаста аз гуфтан
لیک بودند خسته از گفتن
Вази фиғону сурӯд ва нохуфтан
وز فغان و سرود و ناخفتن
Ҷони ҷумла ба лаби расидаи зи ранҷ
جان جمله به لب رسیده ز رنج
Бе туфи нори дили пзидаҳи зи ранҷ
بی تف نار دل پزیده ز رنج
Ғулғулаи аўФтодаҳи андари шаҳр
غلغله اوفتاده اندر شهر
Шаҳр чаҳ балки дар замонау даҳр
شهر چه بلکه در زمانه و دهر
Кин чунин қутбу муфтии ислом
کاین چنین قطب و مفتی اسلام
Коваст андари ду куни шайху эмом
کاوست اندر دو کون شیخ و امام
Шӯрҳо мекунад чу шайдо ӯ
شورها میکند چو شیدا او
Гоҳи пинҳону гуҳи ҳувайдо ӯ
گاه پنهان و گه هویدا او
Халқ аз ваии зи шаръу дайни гаштанд
خلق از وی ز شرع و دین گشتند
Ҳамагони ишқро раҳин гаштанд
همگان عشق را رهین گشتند
Ҳофизони ҷумлаи шърхўон шуда анд
حافظان جمله شعرخوان شدهاند
Басӯии мутрибони давон шуда анд
بسوی مطربان دوان شدهاند
Перу бурнои самоъ бора шуданд
پیر و برنا سماعباره شدند
Бар барроқи вло савора шуданд
بر براق ولا سواره شدند
Вирди эшон шудааст байту ғазал
ورد ایشان شدهاست بیت و غزل
Ғайр ин несташон слўаҳу амал
غیر این نیستشان صلوة و عمل
Ошиқӣ шуд тариқу мазҳабашон
عاشقی شد طریق و مذهبشان
Ғайр ишқаст пешашони ҳазён
غیر عشق است پیششان هذیان
Куфр ва ислом нест дар раҳашон
کفر و اسلام نیست در رهشان
Шамс табриз шуд шҳншаҳи шан
شمس تبریز شد شهنشهشان
Корашон мастӣаст ва бе хешӣ
کارشان مستی است و بیخویشی
Миллат ишқ ҳаст бе кешӣ
ملت عشق هست بی کیشی
Гуфта мункири зи ғояти инкор
گفته منکر ز غایت انکار
« нест бар вифқи шаръу дайни ин кор »
«نیست بر وفق شرع و دین این کار»
Ҷони дайнро шимурдаи куфри он дун
جان دین را شمرده کفر آن دون
Ақли кулро ниҳодаи номи ҷунун
عقل کل را نهاده نام جنون
Ҳам бар ӯ боз гардад ин гуфтор
هم بر او باز گردد این گفتار
Чаҳ занад пеши шери нари кафтор ?
چه زند پیش شیر نر کفتار؟
Бо чунон мастӣ ва чунин ҷӯшаш
با چنان مستی و چنین جوشش
Бо чунон ишқ ва бо чунон кӯшиш
با چنان عشق و با چنان کوشش