Шамси табризро бшом надид

شمس تبریز را بشام ندید

Дар худаш дид ҳамчуи моҳи падед

در خودش دید همچو ماه پدید

Гуфт агарчӣ бетон аз ӯ даврем

گفت اگرچه بتن از او دوریم

Бетану рӯҳ ҳар ду як нурем

بی تن و روح هر دو یک نوریم

Хоҳ ӯро бибину хоҳи маро

خواه او را ببین و خواه مرا

Ман ваем ӯ манаст эй ҷӯё

من ویم او من است ای جویا

Ҳар ду бо ҳам бадем бетану ҷон

هر دو با هم بدیم بی تن و جان

Пеш аз он кин фалак шавад гардон

پیش از آن کاین فلک شود گردان

Неи фалак буду неи мау неи хур

نی فلک بود و نی مه و نی خور

Ки маро буд ӯ чу ҷон дар хур

که مرا بود او چو جان در خور

Бе фалаки ҷумлаи айш ҳо кардем

بی فلک جمله عیش ها کردیم

Аз кафи шаҳ чаҳ бода ҳо хӯрдем

از کف شه چه باده ها خوردیم

Безамину замони баҳам будем

بی زمین و زمان بهم بودیم

Аз вуҷӯди ҷаҳони ниФзўдим

از وجود جهان نیفزودیم

Фаҳмҳо кӣ расад баҳолати мо

فهم ها کی رسد بحالت ما

Чун надорем дар ҷаҳони ҳамто

چون نداریم در جهان همتا

Мағзи моӣим ва дигарон ҳамаи пӯст

مغز مائیم و دیگران همه پوست

Аз ғанӣу фақиру душману дӯст

از غنی و فقیر و دشمن و دوست

Зини хилоиқ наем мо ё ро

زین خلایق نه‌ایم ما، یارا

Мшмри зи аҳли ин ҷаҳони мо ро

مشمر ز اهل این جهان ما را

Ин ҷаҳон хирааст андари мо

این جهان خیره است اندر ما

Толиби мости халқи арзу само

طالب ماست خلق ارض و سما

Ҳолати мо бкс наме монад

حالت ما بکس نمی ماند

Кист коҳўоли мо аён донад

کیست کاحوال ما عیان داند

Ман ва ӯ аз чаҳ рӯи ҳмигўим

من و او از چه رو همیگویم

Чунки худ ӯ манаст ва ман ӯем

چونکه خود او منست و من اویم

Бал ҳама ӯст ман дар ӯ дарҷам

بل همه اوست من در او درجم

Зу буд ҷумлаи дахламу харҷам

زو بود جمله دخلم و خرجم

ӯ чу шахсаст ва ҳаст ман соя

او چو شخص است و هست من سایه

Нест бе шахси сояро моя

نیست بی شخص سایه را مایه

Бе вуҷӯдаши маро вуҷӯдӣ нест

بی وجودش مرا وجودی نیست

Беваем ҳеҷ то рӯ пудӣ нест

بی ویم هیچ تار و پودی نیست

ҷи набши ман ҳамаи з ҷунбиш ӯст

جنبش من همه ز جنبش اوست

Ҳеҷ бе ӯ маронаи паши т ва на рӯаст

هیچ بی او مرا نه پشت و نه روست

Пас зи ман доимои ту ӯро байн

پس ز من دائماً تو او را بین

Дар баду нек ва дар хушунату лин

در بد و نیک و در خشونت و لین

ӯ чу хуршед ва ман чу як зарра

او چو خورشید و من چو یک ذره

ӯ чу дарё ва ман чу як қатра

او چو دریا و من چو یک قطره

Тарӣ қатраи не ки аз дарёст

تری قطره نی که از دریاست

Ҳастӣ зарраи неи зи шамс ва самост

هستی ذره نی ز شمس و سماست

Мадҳи худ карданам аз ин рӯй аст

مدح خود کردنم از این روی است

Ки хамами пари зи оби он ҷӯй аст

که خمم پر ز آب آن جوی است

Пас ҳама мадҳ ӯст дар таҳқиқ

پس همه مدح اوست در تحقیق

Аслро гир бигузар аз тафреқ

اصل را گیر بگذر از تفریق