Дар чунин ҷӯши як мурӣд аз ӯ

در چنین جوش یک مرید از او

Ёфт қурбати савори гашт ба кӯ

یافت قربت سوار گشت به‌کو

Чаҳ савору амир ? бал шуд шоҳ

چه سوار و امیر‌؟ بل شد شاه

Гашти ҳоким ба манзил ва бар роҳ

گشت حاکم به منزل و بر راه

Раҳравон зу шуда ба баргу наво

رهروان زو شده به برگ و نوا

Аҳли манзил аз ӯ ббрдаҳи ато

اهل منزل از او ببرده عطا

Дар висоли худои қавии комил

در وصال خدا قوی کامل

Назараш карда сангро қобил

نظرش کرده سنگ را قابل

Қутби ҳафт осмон ва ҳафт замин

قطب هفت آسمان و هفت زمین

Лақабаш буд шаҳи салоҳи аддӣн

لقبش بود شه صلاح الدّین

Нури хур аз Рахши хаҷали гаштӣ

نور خور از رخش خجل گشتی

Ҳар ки дидяш зи аҳли дили гаштӣ

هر که دیدیش ز اهل دل گشتی

Чун варо дид шайхи соҳиби ҳол

چون ورا دید شیخ صاحب حال

Бар гузидаш зи зумраи абдол

بر گزیدش ز زمرۀ ابدال

Рӯ бадв карду ҷумларо бгзошт

رو بدو کرد و جمله را بگذاشت

Ғайр ӯро хато ва саҳв ингошт

غیر او را خطا و سهو انگاشت

Гуфт он шамси дайн ки май гуфтем

گفت آن شمس دین که می‌گفتیم

Боз омад ба мо , чаро хуфтем ?

باز آمد به ما‌، چرا خفتیم‌؟

ӯ бадал кард ҷомаро ва омад

او بدَل کرد جامه را و آمد

То намояди ҷамолу бхромд

تا نماید جمال و بخرامد

Май ҷонро ки май хурӣ аз кос

می جان را که می‌خوری از کاس

Не ҳамонаст агар равад дар тос ?

نی همان است اگر رود در طاس‌؟

Тосу косу қадаҳ чу паймона аст

طاس و کاس و قدح چو پیمانه است

Онкӣ майро шинохт мардона аст

آنکه می را شناخت مردانه است

Ҳеҷ аз менабошад он маҳрӯм

هیچ از می نباشد آن محروم

Доимо маст бошад он марҳӯм

دائماً مست باشد آن مرحوم

Вонкаҳи андари зурӯф тан нигарад

وانکه اندر ظروف تن نگرد

Дили Кӯруши шароб ҷон нахурд

دل کورش شراب جان نخورد

Нест инро каронае доно

نیست این را کرانه ای دانا

Шарҳ кун то чаҳ гуфт мавлоно

شرح کن تا چه گفت مولانا

Гуфт аз рӯй меҳр бо ёрон

گفت از روی مهر با یاران

Нест пурвои каси маро ба ҷаҳон

نیست پروای کس مرا به جهان

Ман надорам сар шумо бирӯяд

من ندارم سر شما بروید

Аз барам бо салоҳ дайн гаравид

از برم با صلاح دین گروید

Сари шайхӣ чу нест дар сари ман

سر شیخی چو نیست در سر من

Набӯд ҳеҷ мурғи ҳампари ман

نبود هیچ مرغ همپر من

Худ бахуди ман хушам , нахоҳам кас

خود بخود من خوشم‌، نخواهم کس

Пеши ман заҳматаст кас чу магас

پیش من زحمت است کس چو مگس

Баъд аз ин ҷумлаи сӯй ӯ пўиид

بعد از این جمله سوی او پویید

Ҳама аз ҷони висол ӯ ҷӯйед

همه از جان وصال او جویید

То чу ӯ ҷумлаи роҳи рости равед

تا چو او جمله راه راست روید

Ба з гандум шавед агарчӣ ҷӯяд

به ز گندم شوید اگرچه جوید

Гандум чаҳ ? казу шавед гуҳар

گندم چه‌؟ کزو شوید گهر

Гарчи давред , аз ӯ бурид назар

گرچه دورید‌، از او برید نظر

Зонка дорад ба халқ ӯ Милан

زانکه دارد به خلق او میلان

Ҷилва ҳо мекунад гуҳи ҷавлон

جلوه‌ها می‌کند گهِ جولان

Гар шмоииди мардуми огоҳ

گر شمایید مردم آگاه

Ҳама гардид шокири аллоҳ

همه گردید شاکر الله

Ки шуморо з марҳамат багазед

که شما را ز مرحمت بگزید

Чун сабо бар ниҳоли тони бўзид

چون صبا بر نهال‌تان بوزید

Инчунин ганҷ ҳар ки ёфт ғанӣ аст

اینچنین گنج هر‌که یافت‌ غنی است

Вонкаҳ маҳрӯм монад кӯр ва ?данӣ аст

وانکه محروم ماند کور و دنی است

Майл дорад азим бо ёрон

میل دارد عظیم با یاران

То ки гирданд аз накӯи кори ан

تا که گردند از نکو‌کار‌ان

Ҳирс ӯ рӯзу шаб дар ин кор аст

حرص او روز و شب در این کار است

Вой ӯ кандар ӯ з инкор аст

وای او کاندر او ز انکار است

Инчунин шаҳ шудааст толибатон

اینچنین شه شده است طالبتان

Лек ҳирс ва ҳўӣаст ғолибатон

لیک حرص و هوی است غالبتان

Ҳаст ҳирсу ҳўии ҳиҷоби худо

هست حرص و هوی حجاب خدا

Тарки ҳирс ва ҳўӣ кунед чу мо

ترک حرص و هوی کنید چو ما

Бингаред андари он ҷамоли латиф

بنگرید اندر آن جمال لطیف

Гар неед аз залолу куфри касиф

گر نیید از ضلال و کفر کثیف

Пеш ӯ сар наед агар маликед

پیش او سر نهید اگر مَلَکید

Варна дейвид агар дар ӯ ба шакед

ورنه دیوید اگر در او به‌شکید

Ҳамчуи хуршеди нур ӯ пайдост

همچو خورشید نور او پیداست

Ҳарки дорад дилӣ бар ӯ шайдост

هرکه دارد دلی بر او شیداست

Вонкаҳ бошад мунофиқ ва ду рӯ

وانکه باشد منافق و دو رو

Набард зон дафинаи ним тсў

نبرد زان دفینه نیم تسو