Пас валадро бихонад мавлоно

پس ولد را بخواند مولانا

Гуфт дарёб чун тўӣии доно

گفت دریاب چون توئی دانا

Сари ниҳод ва савол кард аз ӯ

سر نهاد و سؤال کرد از او

Чист мақсӯд аз ин бабанда бигӯ

چیست مقصود از این ببنده بگو

Гуфт бингар рухи салоҳи аддӣн

گفت بنگر رخ صلاح الدین

Ки чаҳ зотаст он шаҳи ҳақи байн

که چه ذات است آن شه حق بین

Муқтадои ҷаҳон ҷонаст ӯ

مقتدای جهان جان است او

Малики малик ломаконаст ӯ

ملک ملک لامکان است او

Гуфтам оре валек чун ту касе

گفتم آری ولیک چون تو کسی

Бинад ӯро на ҳар ҳақиру хасӣ

بیند او را نه هر حقیر و خسی

Гуфт бо ман ки шамси дайн ин аст

گفت با من که شمس دین این است

Он шаҳ беяроқ ва зин инаст

آن شه بی یراق و زین اینست

Гуфтамаш ман ҳамон ҳамеи байнам

گفتمش من همان همی بینم

Ғайри он баҳри ҷон наме байнам

غیر آن بحر جان نمی ‌ بینم

Аз дилу ҷони камӣн ғулом ваем

از دل و جان کمین غلام ویم

Масту бихўиштни з ҷом ваем

مست و بیخویشتن ز جام ویم

Ҳарчӣ Фрмоӣим кунам ман он

هرچه فرمائیم کنم من آن

Ҳастам аз ҷони мутӣъат эй султон

هستم از جان مطیعت ای سلطان

Гуфт аз ин баси салоҳи дайнро гир

گفت از این پس صلاح دین را گیر

Он шаҳаншоҳи ростинро гир

آن شهنشاه راستین را گیر

Назараш кимиёст бар ту фитад

نظرش کیمیاست بر تو فتد

Раҳмат кибриёст бар ту фитад

رحمت کبریاست بر تو فتد

Баҳр ӯ қатраро гуҳар созад

بحر او قطره را گهر سازد

Зар кунад хокро чу бгдозд

زر کند خاک را چو بگدازد

Дили пажмурдаро кунад зинда

دل پژمرده را کند زنده

Бахшадат ҷони поки поянда

بخشدت جان پاک پاینده

Барраанд турои зи маргу фано

برهاند ترا ز مرگ و فنا

Бирасонад бтхти малики бақо

برساند بتخت ملک بقا

Кунадат бар улӯми сари доно

کندت بر علوم سر دانا

Ҷумлаи асрор аз ӯ шавад пайдо

جمله اسرار از او شود پیدا

Гар заминии ту осмони гардӣ

گر زمینی تو آسمان گردی

Ҳамчуи ҷони сӯии ломакони гардӣ

همچو جان سوی لامکان گردی

Гуфтамаш ман қабул кардам ин

گفتمش من قبول کردم این

Ки шавам бандаи салоҳи ?илади йен

که شوم بندۀ صلاح الد ّ ین

Бикашам , хоки пош дар дида

بکشم، خاک پاش در دیده

То аз он нур ҳақ шавад дида

تا از آن نور حق شود دیده

Рӯи ниҳодаи буии бсдқу ниёз

رو نهاده بوی بصدق و نیاز

Банда ӯ шудам бъшқу ниёз

بندۀ او شدم بعشق و نیاز

Кард бар ман назар чу дид маро

کرد بر من نظر چو دید مرا

Ҳастам ӯро ғулом дар ду саро

هستم او را غلام در دو سرا

Масти гаштам на аз май ангур

مست گشتم نه از می انگور

Ғарқ шуд ҷону ҷисмами андари нур

غرق شد جان و جسمم اندر نور

Неи чунин ғарқи кӯ буд нуқсон

نی چنین غرق کو بود نقصان

Бали камолӣ ки нест бартар аз он

بل کمالی که نیست بر تر از آن

Ҷони ман буд қатра дарё шуд

جان من بود قطره دریا شد

Дилам аз пасти сӯй боло шуд

دلم از پست سوی بالا شد

Фикрҳо дар замони мусаввири гашт

فکرها در زمان مصور گشت

Рӯҳи софии бшкли пайкари гашт

روح صافی بشکل پیکر گشت

Анбиёро бидид пеши назар

انبیا را بدید پیش نظر

Босару дасту по чу нақши башар

باسر و دست و پا چو نقش بشر

Гуфта бо ҳар яке сухани бедор

گفته با هر یکی سخن بیدار

Бо забон ва басӯрат аз асрор

با زبان و بصورت از اسرار

Халқи дигари магар ки андари хоб

خلق دیگر مگر که اندر خواب

Зини бибинанди андакӣ чу сароб

زین ببینند اندکی چو سراب