Он гуруҳе ки зинда аз дайнанд

آن گروهی که زنده از دینند

Ҳамаи бедори хоб май бенанд

همه بیدار خواب می‌بینند

Тифл дар хоб мебинад нон

طفل در خواب می‌بیند نان

Зонка мақсӯд ӯст он ба ҷаҳон

زانکه مقصود اوست آن به جهان

Ҳарчӣ ояд ба хотирати бедор

هرچه آید به خاطرت بیدار

Гуҳи хобат ҳамон шавад дидор

گه خوابت همان شود دیدار

Акси ту аҳли дил ба бедорӣ

عکس تو اهل دل به بیداری

Хобҳо дида дар раҳи борӣ

خوابها دیده در ره باری

Рафта бекорвону мураккабу соз

رفته بی کاروان و مرکب و ساز

Турфаи алъайн дар димишқу ҳиҷоз

طرفة العین در دمشق و حجاز

Бо ту бинишаста ҳар ду чашмаши боз

با تو بنشسته هر دو چشمش باز

Шаҳрҳо дида чун райу абхоз

شهرها دیده چون ری و ابخاز

Кӯҳу саҳроу киштӣу дарё

کوه و صحرا و کشتی و دریا

Меҳру моҳу нуҷуму арзу само

مهر و ماه و نجوم و ارض و سما

Анбиёии гузаштаро бинад

انبیای گذشته را بیند

Сад чунин арз ва сад само бинад

صد چنین ارض و صد سما بیند

Не ки ҷбрили ҳамчуи шахси ҷавон ?

نی که جبریل همچو شخص جوان؟

Худ ба Марям намӯд ногоҳон

خود به مریم نمود ناگاهان

Марям аз вай гурехт чунаш дид

مریم از وی گریخت چونش دید

Буд мастура зу қавӣ тарсид

بود مستوره زو قوی ترسید

Гуфт бо Марям ӯ « зи ман мҳрос

گفت با مریم او «ز من مهراس

Маликами ман , бибин маро бишнос

ملکم من، ببین مرا بشناس

Ҳақи маро амр кард то бидамам

حق مرا امر کرد تا بدمم

Аз раҳи остинати рӯҳи дамам

از ره آستینت روح دمم

То шӯии ҳомили Масеҳи марам »

تا شوی حامل مسیح مرم»

Гуфт дар дами даруни ман зи карам

گفت در دم درون من ز کرم

Бетаваққуф дар ӯ дамид Андам

بی توقف در او دمید آندم

То ки шуд ҳомила аз ӯ Марям

تا که شد حامله از او مریم

Баъд на моҳи он писарро зод

بعد نه ماه آن پسر را زاد

Вонгҳонш ба гоҳўораҳи ниҳод

وانگهانش به گاهواره نهاد

Ҷумла хуишон шуданд ҷамъ бар ӯ

جمله خویشان شدند جمع بر او

Ки бадии бикру обиду ҳақи ҷӯ

که بُدی بکر و عابد و حق‌جو

Аз ту ин кори бад бадеъ намӯд

از تو این کار بد بدیع نمود

Номи ту пеши халқи некӯ буд

نام تو پیش خلق نیکو بود

Сарбаландии мо кунун шуд паст

سربلندی ما کنون شد پست

наменагӯйӣ ки ин чаҳ воқеааст ?

می‌نگویی که این چه واقعه است؟

Кард ишорат каз йен писар пурсед

کرد اشارت کز ین پسر پرسید

Бад магӯӣед агар худотарсед

بد مگویید اگر خداترسید

Ҳама гуфтанд Тифл навзод аст

همه گفتند طفل نوزاد است

Кӣ аз он пурсади онкӣ озод аст

کی از آن پرسد آنکه آزاد است

Ин чаҳ макр ва чаҳ ҳила май бандӣ ?

این چه مکر و چه حیله می‌بندی؟

Бар сару риши мо ҳамеи хндӣ ?

بر سر و ریش ما همی‌خندی؟

Як аз эшон ки буд аҳли хирад

یک از ایشان که بود اهل خرد

Нури сидқу сафо дарунаш зад

نور صدق و صفا درونش زد

Пас бипурсед аз писари аҳвол

پس بپرسید از پسر احوال

Хуш бигуфт андар омад ӯ дар ҳол

خوش بگفت اندر آمد او در حال

Гуфт дар маҳди қавмро исо

گفت در مهد قوم را عیسی

Ки манам дар сифот чун Мӯсо

که منم در صفات چون موسی

Бепадар ҳаст ман з рӯҳ шудам

بی پدر هست من ز روح شدم

Зубдаи ҳуду лут ва Нӯҳ шудам

زبدهٔ هود و لوط و نوح شدم

Ба яке ваҷҳи монами одам ро

به یکی وجه مانم آدم را

Ба ҳама ваҷҳ дорам он дам ро

به همه وجه دارم آن دم را

Ҳастам он бандае ки дар ду саро

هستم آن بنده‌ای که در دو سرا

Кард ҳақи пешвоу шоҳи маро

کرد حق پیشوا و شاه مرا

Ҳам китобам бидод ва хосам кард

هم کتابم بداد و خاصم کرد

То кунам ман давоӣ ҳар ғаму дард

تا کنم من دوای هر غم و درد

Ҳам маро беамал рисолат дод

هم مرا بی عمل رسالت داد

Ҳамчуи одам ба ман ҷалолат дод

همچو آدم به من جلالت داد

Кари аслии з ман шавад шунаво

کر اصلی ز من شود شنوا

Кӯр ёбад ду дидаи бино

کور یابد دو دیدۀ بینا

Мубталои ҳам зи ман дуруст шавад

مبتلا هم ز من درست شود

Ҳар тараф ба з тундараст дӯд

هر طرف به ز تندرست دود

Мурдагонро ба дам кунам зинда

مردگان را به دم کنم زنده

Саракашонро зи ҷону дили банда

سرکشان را ز جان و دل بنده

Гар кунам ҳукми хок зар гардад

گر کنم حکم خاک زر گردد

Санги реза дар ва гуҳар гардад

سنگ ریزه در و گهر گردد

Парӣу девро фиришта кунам

پری و دیو را فرشته کنم

Дар ӣам нурашон сиришта кунам

در یم نورشان سرشته کنم

Мурғи пронм аз гули тира

مرغ پرانم از گل تیره

Ки шаванд инсу ҷин дар он хира

که شوند انس و جن در آن خیره

Мӯъҷизоти маро ниҳоят нест

معجزات مرا نهایت نیست

Гуфтам аз нақл ва аз ривоят нест

گفتم از نقل و از روایت نیست

Анои рӯҳи алолаҳи бинкм

انا روح الاله بینکم

Ано ё толибин зинкм

انا یا طالبین زینکم

Анои сролклими фии Алъолам

انا سرالکلیم فی العالم

Кӣ расад ҳар набӣ ба аҳволам ?

کی رسد هر نبی به احوالم؟

Нураи волидӣу устодӣ

نوره والدی و استادی

Кони фӣ аласл манеҳ иршодӣ

کان فی الاصل منه ارشادی

Ҷӣнкми раҳмаи атиъўнӣ

جئنکم رحمة اطیعونی

КоФлои ?дулаи атиъўнӣ

کافلا دولة اطیعونی

Анои боқӣу ъмркми фонӣ

انا باقی و عمرکم فانی

Толиби алнФси кофари ҷонӣ

طالب النفس کافر جانی

Анои аҳиии алнФўси ман нафасӣ

انا احیی النفوس من نفسی

Анои аҷрии алкؤўси ман нафасӣ

انا اجری الکؤوس من نفسی

Анои айни алҳиўаҳи фии асрӣ

انا عین الحیوة فی عصری

Фии риёзи қлўбкми аҷрӣ

فی ریاض قلوبکم اجری

Тарҷумони худоӣ бе чунам

ترجمان خدای بی‌چونم

Мангар ту маро дигар гаванам

منگر تو مرا دگر گونم

Гуфт ман гуфт ӯст гӯши гшо

گفت من گفت اوست گوش گشا

Ду мубин чун ним зи дӯсти ҷудо

دو مبین چون نیم ز دوست جدا

Бози мурда агар диҳад овоз

باز مرده اگر دهد آواز

Буд аз марди зиндаи он на аз боз

بود از مرد زنده آن نه از باز

Мурдаро кӣ буд танину сафир

مرده را کی بود طنین و صفیر

Он зи сайёду мурғи дон эй мейр

آن ز صیاد و مرغ دان ای میر

намекунад бонг то ки мурғ ояд

می‌کند بانگ تا که مرغ آید

Пеши ин мурғ ва Ӯш бирабоед

پیش این مرغ و اوش برباید

Ба чунин ҳила мурғакон гирад

به چنین حیله مرغکان گیرد

Халқро ҳақи ҳам ончунон гирад

خلق را حق هم آنچنان گیرد

Авлиё мурдаанд пеш аз марг

اولیا مرده‌اند پیش از مرگ

Фориғанд аз қабули касу зи тарк

فارغند از قبول کس و ز ترک

Кунад овози ҳақ ки пиндоранд

کند آواز حق که پندارند

Он на мурдааст рӯи бадви оранд

آن نه مرده است رو بدو آرند

Зонка чун ҷинс хеш бинад ӯ

زانکه چون جنس خویش بیند او

Нармади ҳеҷ ва зуд гирад ху

نرمد هیچ و زود گیرد خو

Нутқи тӯтӣ бар ин нсқ бошад

نطق طوطی بر این نسق باشد

Сухани авлиёи з ҳақ бошад

سخن اولیا ز حق باشد

Тўтикро чунин ба гуфт оранд

طوطیک را چنین به گفت آرند

Кина пеш ӯ ҳаме доранд

کاینه پیش او همی‌دارند

Пас ойинаи оқилии пинҳон

پس آئینه عاقلی پنهان

Гашта вази даври нуктаҳо гӯйон

گشته وز دور نکته‌ها گویان

Бинад ӯ хешро дар он пайдо

بیند او خویش را در آن پیدا

Тӯтии сабзи ранги хуши симо

طوطی سبز رنگ خوش‌سیما

Тўтик чунки он суханҳо ро

طوطیک چونکه آن سخن‌ها را

Шунӯд ҳамчунон шавад гуё

شنود همچنان شود گویا

Зонка чун ҷинс бинад ӯ осон

زانکه چون جنس بیند او آسان

Пеш ояд натарсад аз нуқсон

پیش آید نترسد از نقصان

Сухан аз вай далер омӯзад

سخن از وی دلیر آموزد

Зон сухани ҳамчуи шамъи афрӯзад

زان سخن همچو شمع افروزد

Вар набинад чу хеши мурғ дар ӯ

ور نبیند چو خویش مرغ در او

Бигурезад яқин наёрад рӯ

بگریزد یقین نیارد رو

Ваҳйро ҳақ ба анбиё зон дод

وحی را حق به انبیا زان داد

То бад-ӣни шеваи сар ба халқ афтод

تا بدین شیوه سر به خلق افتاد

Вар набӯдӣ чунин кас аз он сар

ور نبودی چنین کس از آن سر

Нараседӣ ба сад ҳазорон бар

نرسیدی به صد هزاران بر

Вар намӯдӣ ҷуз ин нахурдӣ ҳеҷ

ور نمودی جز این نخوردی هیچ

Зон шукрҳо башари набардии ҳеҷ

زان شکرها بشر نبردی هیچ