Сахттар ранҷи анбиёро буд
سخت تر رنج انبیا را بود
Андакии камари авлиёро буд
اندکی کمر اولیا را بود
Муъминонро аз он дигар камтар
مؤمنان را از آن دگر کمتر
Қадари қурбати ҳамаи биринҷи андар
قدر قربت همه برنج اندر
Марди бади бахти завқи дунё ро
مرد بد بخت ذوق دنیا را
Багазед ва гузошт уқбо ро
بگزید و گذاشت عقبی را
Хушӣу роҳати ҷаҳонро ӯ
خوشی و راحت جهان را او
Ном карда висолу қаҳр ва улувва
نام کرده وصال و قهر و علو
Роҳат онаст кони з ранҷ расад
راحت آن است کان ز رنج رسد
Ивазаш дар биҳишт ганҷ расад
عوضش در بهشت گنج رسد
Роҳат аз ҳў хушаст неи зи ҳўӣ
راحت از هو خوش است نی ز هوی
Ин буд дар фано ва он ббқо
این بود در فنا و آن ببقا
Он туро чун малики бърши барад
آن ترا چون ملک بعرش برد
Венаи турои дев вааш бФрши барад
وین ترا دیو وش بفرش برد
Сувараи алФрши маъдани алнирон
صورة الفرش معدن النیران
Қаҳваи алърши роҳаҳи алҷирон
قهوة العرش راحة الجیران
Қотни алФрши ҳоили фонӣ
قاطن الفرش حائل فانی
Сокини алърши ҷоӣли доне
ساکن العرش جائل دانی
Атркўои алФршу атлбўои алмъроҷ
اترکوا الفرش و اطلبوا المعراج
Наҳви мо лоҳи аршаи алўҳоҷ
نحو ما لاح عرشه الوهاج
Артқии рӯҳи ман раъии алмҳбўб
ارتقی روح من رأی المحبوب
Ҳўи фии алсри толиби алмтлўб
هو فی السر طالب المطلوب
Зулмаи алнФси тҷтнии нуро
ظلمة النفس تجتنی نورا
Тлтқии кули лмҳаҳи нуро
تلتقی کل لمحة نورا
Он туро ҷовдон кунад зи карам
آن ترا جاودان کند ز کرم
Венаи туро оқибат диҳад баъдам
وین ترا عاقبت دهد بعدم
Бар ту он маргро кунад ширин
بر تو آن مرگ را کند شیرین
Бар ту ин талху зишт чун зубин
بر تو این تلخ و زشت چون زوبین
Он барад ҳар дасти бъли ӣин
آن برد هر دست بعل ّ یین
Венаи з асфал кашад бқъри замин
وین ز اسفل کشد بقعر زمین
Ҳар ду роҳат агар баҳам монанд
هر دو راحت اگر بهم مانند
Мшмр ҳар дуро ту хешованд
مشمر هر دو را تو خویشاوند
Хеши асляти раҳмат ҳақ аст
خویش اصلیت رحمت حق است
Хешии нафаси лаънат ҳақ аст
خویشی نفس لعنت حق است
Нақду қалб ар намоядати яксон
نقد و قلب ار نمایدت یکسان
Пеши сарроф як набошад он
پیش صراف یک نباشد آن
Гарчи монад манӣ ҳиндӯу тарк
گرچه ماند منی هندو و ترک
Ҳар ду бо ҳам вале зи хираду бузург
هر دو با هم ولی ز خرد و بزرگ
Ҷумлаи донои ин сар вар мазанад
جمله دانای این سرّ ور مزند
Ки кунад ҳар манӣ дигар фарзанд
که کند هر منی دگر فرزند
Кунад он як бачаи сифед чу моҳ
کند آن یک بچه سفید چو ماه
Кунад ин як касифу зишту сиёҳ
کند این یک کثیف و زشت و سیاه
Ҳамчунин байзаҳои булбулу мор
همچنین بیضه های بلبل و مار
Гарчи монад баҳам вале эй ёр
گرچه ماند بهم ولی ای یار
Зин шавад булбул ва шавад зон мор
زین شود بلبل و شود زان مار
Ин буд чун гули он буд чун хор
این بود چون گل آن بود چون خار
Тухми обӣу с ӣ б ҳам монанд
تخم آبی و س ی ب هم مانند
Боғбонон чу рӯз майдонанд
باغبانان چو روز میدانند
Кин диҳад себ ва он диҳад обӣ
کاین دهد سیب و آن دهد آبی
Фарқ мекун агарна дар хобӣ
فرق میکن اگرنه در خوابی
Завқу шаҳвати яқин буд нурӣ
ذوق و شهوت یقین بود نوری
Матлаб аз чунин адуи Н арӣ
مطلب از چنین عدو ن اری
Завқи мардони ҳақ буд Ну рай
ذوق مردان حق بود ن و ری
Зон пазиради хароби маъмурӣ
زان پذیرد خراب معموری
Нур агарчӣ бнор мемонад
نور اگرچه بنار میماند
Он ки ӯ раҳрав аст медонад
آن که او رهرو است میداند
Кин бисӯзад туро ва он созад
کاین بسوزد ترا و آن سازد
Онат баргирад инат андозад
آنت برگیرد اینت اندازد
Он диҳад чашм ва ин кунад кӯрат
آن دهد چشم و این کند کورت
Ин кндсст ва он диҳад зӯрат
این کندسست و آن دهد زورت
Ин баради охирати бсдри Наим
این برد آخرت بصدر نعیم
Вена кашад мўкшони бқъри ҷҳим
وین کشد موکشان بقعر جحیم
Нест инро ниҳоятии бози о
نیست این را نهایتی باز آ
Дар ҳадиси салоҳи дайн афзо
در حدیث صلاح دین افزا
Гуфт бо хашми он ягонаи дайн
گفت با خشم آن یگانۀ دین
Кин гуруҳи хабиси пар аз кин
کاین گروه خبیث پر از کین
Ивази шафқату накӯи хоҳӣ
عوض شفقت و نکو خواهی
Душманӣ мекунанду бироҳӣ
دشمنی میکنند و بیراهی
Дасташони худ яқин бмо нарасад
دستشان خود یقین بما نرسد
Аз замини санг бар само нарасад
از زمین سنگ بر سما نرسد
Қасд мардон кунанд аз кӯрӣ
قصد مردان کنند از کوری
Теғ бар худ зананд аз кӯрӣ
تیغ بر خود زنند از کوری
Захми эшон бар ин тан фонӣ аст
زخم ایشان بر این تن فانی است
Захми мардони бҷон пинҳонӣ аст
زخم مردان بجان پنهانی است
Зон равад ҷисм ва зин равад дилу ҷон
زان رود جسم و زین رود دل و جان
Зон равад молу зин буд имон
زان رود مال و زین بود ایمان