Зон сабаб дар замони худ фиръавн

زان سبب در زمان خود فرعون

Ки набӯдаш зи ҳақи таъолии Авн

که نبودش ز حق تعالی عون

Соҳиронро чу дид аз сари ишқ

ساحران را چو دید از سر عشق

Рӯи бмўсии ниҳода бо сад сидқ

رو بموسی نهاده با صد صدق

Гуфт бе онкии ман даҳуми фармон

گفت بی آنکه من دهم فرمان

Аз чаҳ рӯ бо вай оваред имон

از چه رو با وی آورید ایمان

Ман шуморо бтиғ пора кунам

من شما را بتیغ پاره کنم

Ҳамчуи қассоб бар қнораҳ кунам

همچو قصاب بر قناره کنم

Дасту поатон ҷудо кунам аз тан

دست و پاتان جدا کنم از تن

Зарра зарра кунам шуморо ман

ذره ذره کنم شما را من

Ҳама гуфтанд марги тан саҳл аст

همه گفتند مرگ تن سهل است

Ҳақ чу шуд ёри тарки тан саҳл аст

حق چو شد یار ترک تن سهل است

Тарсад аз марги онкии фосиқи бад

ترسد از مرگ آنکه فاسق بد

Тоъат ҳақ накард ва хоин шуд

طاعت حق نکرد و خائن شد

Дузду қуллоби тарсад аз шаҳна

دزد و قلاب ترسد از شحنه

Ҳар дам аз тарси пурсад аз шаҳна

هر دم از ترس پرسد از شحنه

Онкӣ аз шаҳна мехӯрд идрор

آنکه از شحنه میخورد ادرار

Ҳаст ӯро зи шаҳнаи мансабу кор

هست او را ز شحنه منصب و کار

Кӣ ҳаросади варои з ҷон ҷӯяд

کی هراسد ورا ز جان جوید

То ки бо ваии зи сар дил гуяд

تا که با وی ز سر دل گوید

Пеш мо ҳаст гавҳари имон

پیش ما هست گوهر ایمان

Беҳтар аз ҷисму ҷон ва ҳар ду ҷаҳон

بهتر از جسم و جان و هر دو جهان

Тан дар охир бмо нахоҳад монад

تن در آخر بما نخواهد ماند

Хок хоҳанд бар сараш ифшоанд

خاک خواهند بر سرش افشاند

Пештари пастар он қадар набӯд

پیشتر پستر آن قدر نبود

Ранҷи тани ҳамчуи ранҷ ҷон нашавад

رنج تن همچو رنج جان نشود

Ҷону имони баҳақ буд қоим

جان و ایمان بحق بود قایم

То худо ҳаст бошад он доим

تا خدا هست باشد آن دایم

Нафас фонӣаст ҳам фано гардад

نفس فانی است هم فنا گردد

Чун з лораст боз ло гардад

چون ز لارست باز لا گردد

Зу рҳидни яқини зи бахт буд

زو رهیدن یقین ز بخت بود

Ҳар ки зу ҷусти сӯй арш равад

هر که زو جست سوی عرش رود

Айши ин ъломи ду се рӯза

عیش این علام دو سه روزه

Буд аз баҳри ишқи як кӯза

بود از بحر عشق یک کوزه

Оби ин кӯзаро дар он ӣам рез

آب این کوزه را در آن یم ریز

То шӯии тоза чун шаҳи табриз

تا شوی تازه چون شه تبریز

Талхи марди он касе ки ширин зист

تلخ مرد آن کسی که شیرین زیست

Ҳаркии хандони гузашти бас ки гирист

هرکه خندان گذشت بس که گریست

Талхҳо чун шавад турои ширин

تلخها چون شود ترا شیرین

Ҳам ту хусрави шӯй ва ҳам ширин

هم تو خسرو شوی و هم شیرین

Талх ва ширин буванд чун гулу хор

تلخ و شیرین بوند چون گل و خار

Гул буд ёр ва хор бошад мор

گل بود یار و خار باشد مار

Бар ту чунки хор гул гардад

بر تو چونکه خار گل گردد

Ҷузви ҷонати қарин кул гардад

جزو جانت قرین کل گردد

Ранҷҳо чун шавад турои роҳат

رنجها چون شود ترا راحت

Бошиддати ёри доимои роҳат

باشدت یار دائماً راحت

Чун расад роҳатии шӯии шодон

چون رسد راحتی شوی شادان

Вар расад ранҷ ҳам нагардӣ зон

ور رسد رنج هم نگردی زان

Нӯш ва нешаст дар ҷаҳони чўтро

نوش و نیش است در جهان چوترا

Ҳардуи яксон шиддат намонад ъно

هردو یکسان شدت نماند عنا