Шарҳи инро агар кунам бзбон

شرح این را اگر کنم بزبان

Ончунон кӯи набшат дар дилу ҷон

آنچنان کو نبشت در دل و جان

Осмону замини зи ҳам бадарад

آسمان و زمین ز هم بدرد

Ҳар дуро ҷон чу луқма Эй бихӯр

هر دو را جان چو لقمه ‌ ای بخور

Ҳама ҳастӣ фано шавад дар ҳол

همه هستی فنا شود در حال

Ҳамчунон каз ҷавоби рости савол

همچنان کز جواب راست سؤال

Не забон монад ва на қил ва на қол

نی زبان ماند و نه قیل و نه قال

Не сувар монад ва на нақшу хаёл

نی صور ماند و نه نقش و خیال

Ончунонкии чароғ дар хона

آنچنانکه چراغ در خانه

Зулматашро хӯрд чу икдонаҳ

ظلمتش را خورد چو یکدانه

Кар буд ҳамчуи хирмании зулмат

کر بود همچو خرمنی ظلمت

Кам зи як дона гардад онсоът

کم ز یک دانه گردد آنساعت

Чу бибинад чароғро тобон

چو ببیند چراغ را تابان

Шавад ӯ нест чун нафаси бҷҳон

شود او نیست چون نفس بجهان

Ҳамчунин дони Асои Мӯсо ро

همچنین دان عصای موسی را

То кунӣ фаҳми сари маънӣ ро

تا کنی فهم سر معنی را

Сад ҳазорон Асо ва ҳабл бихӯрад

صد هزاران عصا و حبل بخورد

Он ҳама не фузуд не кам кард

آن همه نی فزود نی کم کرد

Чун хурӯси он Асои буқати набард

چون خروس آن عصا بوقت نبرد

Ҳамчуи икдонаҳ ҳар чаҳ ёфт бихӯрад

همچو یکدانه هر چه یافت بخورد

Кӯҳу саҳро агар шавад пари барф

کوه و صحرا اگر شود پر برف

Кунадаш ҳури фанои бкмтри ҳарф

کندش حور فنا بکمتر حرف

Ҳамчу барфаст ин ҷаҳони ҷамод

همچو برف است این جهان جماد

Ки варо нест аслу неи бунёд

که ورا نیست اصل و نی بنیاد

зи офтоб худо шавад лошӣ

ز آفتاب خدا شود لاشی

Ҳамчу каз тоб ҳур намонад фӣ

همچو کز تاب حور نماند فی

Осмон ва замин шавад вайрон

آسمان و زمین شود ویران

Ма ва хур гардад он замони резон

مه و خور گردد آن زمان ریزان

Кӯҳҳо сусти ҳамчу пашм шаванд

کوهها سست همچو پشم شوند

Мардумони сӯй ҳақ битарс раванд

مردمان سوی حق بترس روند

Ҳама аз гӯрҳо чу бархезанд

همه از گورها چو برخیزند

Бе муваккили раванду нгризнд

بی موکل روند و نگریزند

Зонка донанд ки гурез аз ӯ

زانکه دانند که گریز از او

Нест мумкин кунанд сӯяши рӯ

نیست ممکن کنند سویش رو

Ҳайбат ҳақ занад бар он ҷумла

هیبت حق زند بر آن جمله

Хшг гирданд дар замони ҷумла

خشگ گردند در زمان جمله

Чун қиёмат шавад зи тобиш ӯ

چون قیامت شود ز تابش او

Барф ҳастӣ шавад равона чу ҷӯ

برف هستی شود روانه چو جو

Ҳар ҷамодӣ ки буд оби аввал

هر جمادی که بود آب اول

Ҳам шавад об аз офтоби ҳамл

هم شود آب از آفتاب حمل

Дар сухан беш аз ин нмигнҷд

در سخن بیش از این نمیگنجد

Дар сабуи баҳри дайни нмигнҷд

در سبو بحر دین نمیگنجد

Нест инро валади ниҳояти вҳд

نیست این را ولد نهایت وحد

Бунаи он оина дарун намад

بنه آن آینه درون نمد

Ёд кун қиссаи салоҳи аддӣн

یاد کن قصۀ صلاح الدین

Ки чаҳ гуфт он хдиўи чарху замин

که چه گفت آن خدیو چرخ و زمین