эй худои дастгири халқони шӯ
ای خدا دستگیر خلقان شو
Як дам аз лутфи сӯии эшон шӯ
یک دم از لطف سوی ایشان شو
Раҳмати хешро мдордриғ
رحمت خویش را مداردریغ
Моҳи худро ниҳон макун дар меғ
ماه خود را نهان مکن در میغ
Ҳамаи ронии ту оФридстӣ
همه رانی تو آفریدستی
Ҷумларо на аз адами хридстӣ
جمله را نه از عدم خریدستی
Не ки сунъ тавонад ҳар зану мард
نی که صنع تواند هر زن و مرد
Бурҳони ҷумларо аз ин ғаму дард
برهان جمله را از این غم و درد
Ҳамаро ғарқ кун брҳмти хеш
همه را غرق کن برحمت خویش
Ҳамаро вораҳон зи заҳмати хеш
همه را وارهان ز زحمت خویش
Бидриғаст бахшиши омат
بیدریغ است بخشش عامت
Хос ва оманд ғарқи анъомат
خاص و عام اند غرق انعامت
Лек аз он ҳол нестанд огоҳ
لیک از آن حال نیستند آگاه
Дидаи ҷумларо гшо эй шоҳ
دیدۀ جمله را گشا ای شاه
Чунки ғайриту ошкору ниҳон
چونکه غیرتو آشکار و نهان
Нест парвардгор дар ду ҷаҳон
نیست پروردگار در دو جهان
Ғайри ин малики сад ҳазор ҷаҳон
غیر این ملک صد هزار جهان
Ҳаст шоҳятро бъолми ҷон
هست شاهیت را بعالم جان
Кин ҷаҳони пеш ӯ чу мўӣӣ нест
کاین جهان پیش او چو موئی نیست
Пеши он баҳри ин сбўӣӣ нест
پیش آن بحر این سبوئی نیست
Зон наҳодӣ ту ном дар қуръон
زان نهادی تو نام در قرآن
Хешро эй паноҳ ҳар ду ҷаҳон
خویش را ای پناه هر دو جهان
Молики явми дайн ки рӯзи ҷазо
مالک یوم دین که روز جزا
Бар ҳамаи ҳукм ту шавад пайдо
بر همه حکم تو شود پیدا
То ки донанд дар ҷаҳони бақо
تا که دانند در جهان بقا
Ғайр ту нест ҳокиму воло
غیر تو نیست حاکم و والا
Набӯд парда то касе гуяд
نبود پرده تا کسی گوید
Ин аз онасту сӯй ӯ пуед
این از آنست و سوی او پوید
Пардау асбоб тан шаванд адам
پرده و اسباب تن شوند عدم
Ту Бамоне на беш монад ва на кам
تو بمانی نه بیش ماند و نه کم
Беҳиҷобӣ дар он ҷаҳони аён
بی حجابی در آن جهان عیان
Ту кунӣ ҳукм бар киону маон
تو کنی حکم بر کهان و مهان
Ҳамагони ҳамчу рӯз дарёбанд
همگان همچو روز دریابند
Ки кушод аз туаст ва ҳам побанд
که گشاد از تو است و هم پابند
Ҳикмати дигари онкии ин дунё
حکمت دیگر آنکه این دنیا
Ҳаст дуни пеши олами уқбо
هست دون پیش عالم عقبی
Наниҳодӣ маҳали дунё ро
ننهادی محل دنیا را
Бгзидии шаҳии уқбо ро
بگزیدی شهی عقبی را
Ки бар шоҳят намӯд ҳақир
که بر شاهیت نمود حقیر
Ин ҷаҳони бузург бо тўқир
این جهان بزرگ با توقیر
Гар бслтон касе шаҳи гулхан
گر بسلطان کسی شه گلخن
Гуядаш гарчи ростаст сухан
گویدش گرچه راست است سخن
Лек таъзими шоҳро на равост
لیک تعظیم شاه را نه رواست
Ин чунин хонданаши бдост ва хатост
این چنین خواندنش بداست و خطاست
эй кипураст аз ту арзу само
ای که پراست از تو ارض و سما
Бе ҳиҷобии бҳҷлаҳ рӯй намо
بی حجابی بحجله روی نما
эй ълимӣ ки илми ту шомил
ای علیمی که علم تو شامل
Гашта бар оламаст ва бар омил
گشته بر عالم است و بر عامل
эй қадирӣ ки нест аҷзи туро
ای قدیری که نیست عجز ترا
Аз ту шуд ҳали маҳол дар ду саро
از تو شد حل محال در دو سرا
эй мунаввари зи ту ҷинону ҷинон
ای منور ز تو جنان و جنان
Ваии музайяни зи ту замину замон
وی مزین ز تو زمین و زمان
эй зи ту муъминони даруни Наим
ای ز تو مؤمنان درون نعیم
Ваии зи ту кофарони муқӣми ҷҳим
وی ز تو کافران مقیم جحیم
эй ки бар кофарон чу бхшоӣӣ
ای که بر کافران چو بخشائی
Ҷонишонро бад-ӣни бёроӣӣ
جانشان را بدین بیارائی
Он хатоҳо ҳама савоб шаванд
آن خطاها همه صواب شوند
Ваон гунаҳҳо ҳама савоб шаванд
وان گنه ها همه ثواب شوند
эй раҳимӣ ки бар азизу залил
ای رحیمی که بر عزیز و ذلیل
Шудае аз атои вуҷӯди далел
شده ای از عطا وجود دلیل
Чун брҳмт назар кунӣ дар мо
چون برحمت نظر کنی در ما
Дар даии мо бадал шавад бсФо
در دی ما بدل شود بصفا
эй ҳалимӣ ки ҳалам чун дарӣот
ای حلیمی که حلم چون دریات
Карда Лутфӣ казон ҳамаи аъдоат
کرده لطفی کزان همه اعدات
Мисли авлиёи хар амон анд
مثل اولیا خر امان اند
Чун гулистони шукуфта хандон анд
چون گلستان شکفته خندان اند
Ҳамаи эмини равона бе хавфӣ
همه ایمن روانه بی خوفی
Ҳамаи гирди фузул дар тўФӣ
همه گرد فضول در طوفی
Ҷурмҳо мекунанд рӯзу шубон
جرمها میکنند روز و شبان
Бехатар мераванд сӯии зиён
بی خطر میروند سوی زیان
Биҷуз аз анбиёу хи асонт
بجز از انبیا و خ اصانت
Ки з ҷон мебаранд фармонат
که ز جان میبرند فرمانت
Боқӣони ҷумлаи ғарқи нафасу ҳўӣ
باقیان جمله غرق نفس و هوی
Мондаанд аз ҳалимии ту шҳо
مانده اند از حلیمی تو شها
Ҳалами ту байнҳоят ар бандӣ
حلم تو بینهایت ار بندی
Ҳеҷ мағрури хеш кас нашудӣ
هیچ مغرور خویش کس نشدی
эй карӣмӣ ки аз кам йени карамат
ای کریمی که از کم ین کرمت
Бас чу ҳотам падед шуд зимт
بس چو حاتم پدید شد زیمت
эй ҳакимӣ ки ҳикмати тести равон
ای حکیمی که حکمت تست روان
Бар ҳамаи рӯҳҳо ва бар абадон
بر همه روحها و بر ابدان
Ҳикмат байнҳоятаст азим
حکمت بینهایت است عظیم
Андакӣ кардае бмои таълим
اندکی کرده ای بما تعلیم
Ҳад мо нест ё раби ин анъом
حد ما نیست یا رب این انعام
Лек алтофи тест бар ҳамаи ом
لیک الطاف تست بر همه عام
Дстгирои зи дасти нафаси лӣим
دستگیرا ز دست نفس لئیم
Ту раҳонеи магари зи ҷӯади қадим
تو رهانی مگر ز جود قدیم
Варна аз даст ӯ касе нараҳад
ورنه از دست او کسی نرهد
Каси ббозўии хеш аз ӯ наҷаҳд
کس ببازوی خویش از او نجهد
Инчунин банди сахтро аз мо
اینچنین بند سخت را از ما
Кӣ кушояди биҷузи ту эй мавло
کی گشاید بجز تو ای مولا
Инчунин қуфлро чу ту мифтоҳ
اینچنین قفل را چو تو مفتاح
Нест андари ду олам эй фаттоҳ
نیست اندر دو عالم ای فتاح
Мо зи худ сӯй ту рӯем ?ҳулло
ما ز خود سوی تو رویم هلا
Зонка ту ақрбии зи мо бар мо
زانکه تو اقربی ز ما بر ما
Ин дуои ҳам зи лутфи бахшиши тест
این دعا هم ز لطف بخشش تست
Вар на дар гулхан аз чаҳ глҳорст
ور نه در گلخن از چه گلهارست
Ақлу фаҳми андаруни рӯдау хӯн
عقل و فهم اندرون روده و خون
Аз карамҳои тест эй бичўн
از کرمهای تست ای بیچون
Баҳри нур аз ду пиҳи пи арраи равон
بحر نور از دو پیه پ اره روان
Гаштау мавҷи он гирифтаи ҷаҳон
گشته و موج آن گرفته جهان
Порае гӯштро забон кардӣ
پاره ای گوشت را زبان کردی
Сайли ҳикмат аз ӯ равон кардӣ
سیل حکمت از او روان کردی
Аз ду сӯрохи гӯшҳо то ҷон
از دو سوراخ گوشها تا جان
Кардае шоҳроҳ бе поён
کرده ای شاهراه بی پایان
Кон буд асли ҷумлаи мавҷӯдот
کان بود اصل جمله موجودات
Зу пазиради равони мурдаи ҳаёи т
زو پذیرد روان مرده حیا ت
эй ки аз як манӣ гандида
ای که از یک منی گندیده
Шоҳидии сохтӣ писандида
شاهدی ساختی پسندیده
Ҳамчуи Лайлӣу ваии си ҳу ширин
همچو لیلی و وی س ه و شیرین
Биъдди хуб чун шукри ширин
بیعدد خوب چون شکر شیرین
Боқади сарв ва бо ҷабин чу моҳ
باقد سرو و با جبین چو ماه
Бо рухи арғавону чашми сиёҳ
با رخ ارغوان و چشم سیاه
Бо лаби лаълу лؤлؤи дандон
با لب لعل و لؤلؤ دندان
Бо мижаи тиру абрувони камон
با مژۀ تیر و ابروان کمان
Бо ду гесуии мшг чун занҷир
با دو گیسوی مشگ چون زنجیر
Бо занхдони себ ва бар чу ҳарир
با زنخدان سیب و بر چو حریر
Бо тани нозук ва миён назор
با تن نازک و میان نزار
Олимиро ббрдаҳи сабру қарор
عالمی را ببرده صبر و قرار
Ҳар яке сад ҳазор чун маҷнӯн
هر یکی صد هزار چون مجنون
Карда бар хеши волау мафтӯн
کرده بر خویش واله و مفتون
Хону мон бод дода бесару по
خان و مان باد داده بیسر و پا
Гоҳ бигрифта кӯҳу гуҳи саҳро
گاه بگرفته کوه و گه صحرا
Бибридаи зи хеш ва аз пайванд
ببریده ز خویش و از پیوند
Гашта безор аз зану фарзанд
گشته بیزار از زن و فرزند
Бохта дар ҳавои эшон сар
باخته در هوای ایشان سر
Шудаи фориғи зи малику зевару зар
شده فارغ ز ملک و زیور و زر
Дайн ваад ниёу ному нанги ббод
دین ود نیا و نام و ننگ بباد
Дода ва гуфта ҳарчӣ бодои бод
داده و گفته هرچه بادا باد
Ишқашонро харида аздлу ҷон
عشقشان را خریده ازدل و جان
Дардашонро гузида бар дармон
دردشان را گزیده بر درمان
эй намӯда зи қатрае Аммон
ای نموده ز قطره ای عمان
Вази камӣни заррае хи вари тобон
وز کمین ذره ای خ ور تابان
Дар чунин ҷисми пари зи хилту зи хӯн
در چنین جسم پر ز خلط و ز خون
Партави ҳасани тести кони мавзун
پرتو حسن تست کان موزون
Менамояд вагарнаи дили гул ро
مینماید وگرنه دل گل را
Чун рибоед чаҳ нисбатаст шҳо
چون رباید چه نسبت است شها
Заррае ҳасан аз обу гул чу намӯд
ذره ای حسن از آب و گل چو نمود
Дилу ҷони ҷаҳонёни брбўд
دل و جان جهانیان بربود
Хури биҳди ҳасанат ар тобад
خور بیحد حسنت ار تابد
Тоби онро бигӯ ки бартобад
تاب آن را بگو که برتابد
Дар гули тира чун чунинаст об
در گل تیره چون چنین است آب
Чун буд бегул эй шаҳи ваҳоб
چون بود بی گل ای شه وهاب
ё мғиси алъбиди фии алохтор
یا مغیث العبید فی الاخطار
Фии албрории мадӣу фии алобҳор
فی البراری مدی و فی الابحار
Ҷоъили алнори ллхлили ҷинон
جاعل النار للخلیل جنان
Кардае он бар ӯ гулу райҳон
کرده ای آن بر او گل و ریحان
Хатараи мнки равзаи алърФон
خطرة منک روضة العرفان
Тлки фии алғири манбаи алнирон
تلک فی الغیر منبع النیران
Ъанд занни алъбиди анати муқӣм
عند ظن العبید انت مقیم
Як зи занн дар амон ва як дар бим
یک ز ظن در امان و یک در بیم
Бъзҳми сокнўни фии тараб
بعضهم ساکنون فی طرب
Бъзҳми зоҳбўни фии крб
بعضهم ذاهبون فی کرب
Бъзҳми солбўни ман салб
بعضهم سالبون من سلب
Доимои ғонмўни ман талаб
دائماً غانمون من طلب
Бъзҳми ҳолкўни фии алоҳзон
بعضهم هالکون فی الاحزان
Срмдои ғорқўни фии алтўФон
سرمداً غارقون فی الطوفان
Иҳркми фӣаи артёҳи алҳўи т
یحرکم فیه ارتیاح الحو ت
Фӣаи моءи алҳаёти нъми алқўт
فیه ماء الحیات نعم القوت
Воаи фӣаи имўти тайри аларз
واه فیه یموت طیر الارض
Анмои азии ти мо алии алФрз
انما اذی ّ ت ما علی الفرض
Баъди ҳозои алайкуми алтФтиш
بعد هذا علیکم التفتیش
Атлбўои алъиши вотркўои алтшўиш
اطلبوا العیش واترکوا التشویش
эй хуши он дам ки обро бе гул
ای خوش آن دم که آب را بی گل
Фош нӯшед ва шод гардад дил
فاش نوشید و شاد گردد دل
То чу моҳӣ шавед дар ҷавлон
تا چو ماهی شوید در جولان
Андари он баҳри биҳду поён
اندر آن بحر بیحد و پایان
Барраед аз балоу ранҷи вуҷӯд
برهید از بلا و رنج وجود
Боз гардид он тарафи мавҷӯд
باز گردید آن طرف موجود
Белабу коми бода ҳо нӯшед
بی لب و کام باده ها نوشید
Ҳамчуи шираи дарун хам ҷӯшед
همچو شیره درون خم جوشید
Ъушрати ҷовдони з сар гиред
عشرت جاودان ز سر گیرید
Бе ҳиҷобии варо бабр гиред
بی حجابی ورا ببر گیرید
Ин ду се рӯза айш бигзоред
این دو سه روزه عیش بگذارید
Боз бо асли хеш рӯ оред
باز با اصل خویش رو آرید
То ки бо мо раведи ин раҳ ро
تا که با ما روید این ره را
Ҷумла байнед рӯй он шаҳ ро
جمله بینید روی آن شه را
Ҳамагон дар ҷаҳон ҷон тозед
همگان در جهان جان تازید
Ҳамагони ҷони хеш дар бозед
همگان جان خویش در بازید
Ин ҷаҳон нест хонаи ҷонҳо
این جهان نیست خانۀ جانها
Ҷой ҷонаст олами биҷо
جای جانست عالم بیجا
Тани мо рости ин ҷаҳони мأўӣ
تن ما راست این جهان مأوی
Ҷонҳо рости ҷинаи алмأўӣ
جانها راست جنة المأوی
Аз куҷои мо ва ин ҷаҳони зи куҷо
از کجا ما و این جهان ز کجا
Чун ки дорем ҷой дар биҷо
چون که داریم جای در بیجا
Мо дар ин ҷойгоҳ меҳмонем
ما در این جایگاه مهمانیم
Ту мапиндор ин тараф монем
تو مپندار این طرف مانیم
б аз онҷо рӯем охири кор
ب از آنجا رویم آخر کار
Боз восил шавем бо дилдор
باز واصل شویم با دلدار
Баҳри кории тугар зи хонаи хеш
بهر کاری تو گر ز خانۀ خویش
Бадари оӣӣ аз остонаи хеш
بدر آئی از آستانۀ خویش
Бар ваии корро тамом кунӣ
بر وی کار را تمام کنی
Бози рўӣии сӯй мақом кунӣ
باز روئی سوی مقام کنی
Дар раҳу кӯчаҳо куҷои поӣӣ
در ره و کوچه ها کجا پائی
Бе гумонеи бахонаи бози оӣӣ
بی گمانی بخانه باز آئی
Авлиё ҳамчунин зи ҳазрати ҳў
اولیا همچنین ز حضرت هو
Баҳр корӣ биёмаданд ин сӯ
بهر کاری بیامدند این سو
Чун шавад он тамоми бозрўнд
چون شود آن تمام بازروند
Бе мулоқоти дӯст кӣ ғунуданд
بی ملاقات دوست کی غنودند
Осмону замин ки бркоронд
آسمان و زمین که برکاراند
Рўшноӣӣ аз авлиё доранд
روشنائی از اولیا دارند
Авлиёи нури офтоб ҳақ анд
اولیا نور آفتاب حق اند
Зон гузаштаи зи ҳафтумин тибқ анд
زان گذشته ز هفتمین طبق اند
Авлиёи соф ва боқӣон дарданд
اولیا صاف و باقیان درداند
Ғайри ҳақро зи синаи бстрднд
غیر حق را ز سینه بستردند
Андари эшон ҳамаи худоро байн
اندر ایشان همه خدا را بین
Гар туро ҳаст бози чашми яқин
گر ترا هست باز چشم یقین
Врндорӣ бирав аз эшон ҷӯй
ورنداری برو از ایشان جوی
Паии эшон чу б надагон мипўӣ
پی ایشان چو ب ندگان میپوی
т а бубахшанд чашми ҳақи байнат
ت ا ببخشند چشم حق بینت
То фазояд з додашон дайнат
تا فزاید ز دادشان دینت
Сангро офтоб лаъл кунад
سنگ را آفتاب لعل کند
Магари он сӯии соя нақл кунад
مگر آن سوی سایه نقل کند
Сангро гар ниҳанд дар соя
سنگ را گر نهند در سایه
Напазирад зи тоби хури моя
نپذیرد ز تاب خور مایه
Шайх чун офтоб ва ту чун санг
شیخ چون آفتاب و تو چون سنگ
Кӣ пазирии зи дайгарии он ранг
کی پذیری ز دیگری آن رنگ
Ғайр ӯро чу соя дон бигурез
غیر او را چو سایه دان بگریز
То шӯии лаъли андар ӯ овез
تا شوی لعل اندر او آویز
Суҳбати шайхро зи ҷони багазин
صحبت شیخ را ز جان بگزین
Ҳеҷ азуӣ ҷудо мабошу мубин
هیچ ازوی جدا مباش و مبین
Кохри кор аз ӯ чу он гардӣ
کاخر کار از او چو آن گردی
Гар бадии ҷисми ҷумлаи ҷони гардӣ
گر بدی جسم جمله جان گردی
Тани хокят аз ӯ чу зар гардад
تن خاکیت از او چو زر گردد
Зар чӣ баҳри пар гуҳар гардад
زر چی بحر پر گهر گردد
Суҳбат ӯ баради туро бе по
صحبت او برد ترا بی پا
Ҳар нафас чун Масеҳи сӯии само
هر نفس چون مسیح سوی سما