То бидонам яқин каз он манӣ

تا بدانم یقین کز آن منی

Ошиқӣу буруни зи мо ва манӣ

عاشقی و برون ز ما و منی

Ту нӣӣ дар миёни манам танҳо

تو نئی در میان منم تنها

Нест ҳаргизи дўро дар ин гнҷо

نیست هرگز دورا در این گنجا

Нишнидӣ ҳикояти он шайх

نشنیدی حکایت آن شیخ

Фану илму кифояти он шайх

فن و علم و کفایت آن شیخ

Ки чу омад мурӣд бар дар ӯ

که چو آمد مرید بر در او

Дар бузад гуфт кистӣ ту бигӯ

در بزد گفت کیستی تو بگو

Гуфт ӯро манам ғулом эй шоҳ

گفت او را منم غلام ای شاه

Гуфт рӯ аз дирами надодаши роҳ

گفت رو از درم ندادش راه

Дар замони бозгашти бечора

در زمان بازگشت بیچاره

Рафт ва як сол буд овора

رفت و یک سال بود آواره

Чунки як сол дар сафари срзд

چونکه یک سال در سفر سرزد

Сол дигар биёмад ва дар зад

سال دیگر بیامد و در زد

Бозгуфт ӯ ки кист гуфт манам

بازگفت او که کیست گفت منم

Гуфт дар бар ту боз ме накунам

گفت در بر تو باز می نکنم

Солҳо бади зи шайх ӯ маҳрӯм

سالها بد ز شیخ او محروم

Пухта шуд гашти охираши маълум

پخته شد گشت آخرش معلوم

Боз омад чу шуд зи ҳиҷри ду ту

باز آمد چو شد ز هجر دو تو

Дар бузад гуфт кист гуфташ ту

در بزد گفت کیست گفتش تو

Гуфт ӯ дар ҷавоб чун ки манам

گفت او در جواب چون که منم

Аз буруни ҳалқаи дароз чаҳ занам

از برون حلقهٔ در از چه زنم

Дар бар ӯ боз кард ва гуфт д ро

در بر او باز کرد و گفت درآ

Чун тўӣӣ рафт аз ту эй бино

چون توئی رفت از تو ای بینا

Чунки ту нестии манам танҳо

چونکه تو نیستی منم تنها

Хонаам малики тест эй доно

خانه ‌ ام ملک تست ای دانا

Олам ваҳдатаст манзили мо

عالم وحدت است منزل ما

Ду нагунҷад дарунаи дили мо

دو نگنجد درونۀ دل ما

Пас биё эй ки ман шудӣ бар ман

پس بیا ای که من شدی بر من

Чун гулии андро дар ин гулшан

چون گلی اندرآ در این گلشن

Дар ададҳои гул куҷост дуӣ

در عددهای گل کجاست دوی

Чун шудӣ гул намонад хори тӯй

چون شدی گل نماند خار توی

Шарҳи инро агар бигӯям фош

شرح این را اگر بگویم فاش

Мейр ва хоҷа шаванд аз авбош

میر و خواجه شوند از اوباش

Ҳама мехору ишқ бора шаванд

همه میخوار و عشق باره شوند

Ҳамаи рухшанда чун ситора шаванд

همه رخشنده چون ستاره شوند

Ҳама чун ҷон шаванд бесару по

همه چون جان شوند بی سر و پا

Ҳама аз ҷои раванд дар бе ҷо

همه از جا روند در بی جا

Ҳама аз ишқи дӯсти бгдознд

همه از عشق دوست بگدازند

Бар баду нек кас напардозанд

بر بد و نیک کس نپردازند

Ҳама софӣ шаванд чун ӣам ишқ

همه صافی شوند چون یم عشق

Ҳамагон дам зананд аз дами ишқ

همگان دم زنند از دم عشق

Гуфтамаш чун ки нестам ағёр

گفتمش چون که نیستم اغیار

Шуд аёни ин маро ки ҳастам ёр

شد عیان این مرا که هستم یار

Дар ҳақиқати яқин аз он туам

در حقیقت یقین از آن توام

Чун ки аз сидқи меҳрбони туам

چون که از صدق مهربان توام

Дӯстӣ дар миёни ҷинс буд

دوستی در میان جنس بود

Девро майл кӣ бонс буд

دیو را میل کی به انس بود

Чун турои сахт дӯст медорам

چون ترا سخت دوست میدارم

Рӯзу шаби рӯи сӯй ту меорм

روز و شب رو سوی تو میآرم

Мурда будам з ту шудам зинда

مرده بودم ز تو شدم زنده

Ту шаҳаншоҳӣ ва манам банда

تو شهنشاهی و منم بنده

Ман мисоли танами ту ҳамчун ҷон

من مثال تنم تو همچون جان

Ту мисоли дилӣ ва ман чу забон

تو مثال دلی و من چو زبان

Ончии хоҳии ту ман ҳамон гӯям

آنچه خواهی تو من همان گویم

Ҳар куҷо ронем зи ҷони пўим

هر کجا رانیم ز جان پویم

Ва чу наққош ва ман чу пркорм

تو چو نقاش و من چو پرکارم

Гоҳу бегоҳ аз ту бркорм

گاه و بیگاه از تو برکارم

Гар гулии орм аз ту бошад он

گر گلی آرم از تو باشد آن

Вари даҳуми хори ҳам зи бандаи мадон

ور دهم خار هم ز بنده مدان

Ман ним дар миёнаи ҷумлаи тўӣӣ

من نیم در میانه جمله توئی

Дар баду нек ман намонда дўӣӣ

در بد و نیک من نمانده دوئی

Неи худои неку бади з ҳарчӣ кунад

نی خدا نیک و بد ز هرچه کند

Бигнаҳро бчўб қаҳр занад

بیگنه را بچوب قهر زند

Кофаронро диҳад басии неъмат

کافران را دهد بسی نعمت

Муъминонро фиристад ӯ нқмт

مؤمنان را فرستد او نقمت

Ҳар ки ин ҳар дуро набинад як

هر که این هر دو را نبیند یک

Нест ӯро яқин буд дар шак

نیست او را یقین بود در شک

Кофараш хон махон мусулмонаш

کافرش خوان مخوان مسلمانش

Гар буд зиндаи мурдаи дони ҷонаш

گر بود زنده مرده دان جانش