Ҳар чаҳ ояд зи шайх эй доно

هر چه آید ز شیخ ای دانا

Ҳамчунон дони зи ҳақ ки нест ҷудо

همچنان دان ز حق که نیست جدا

Ҳарчӣ олат кунад з шахс бидон

هرچه آلت کند ز شخص بدان

« мормити ази Ромят »ро бархон

«مارمیت اذ رمیت» را برخوان

Гуфт яздон ки Аҳмади мухтор

گفت یزدان که احمد مختار

Ҳаст олати манам аз ӯ бар кор

هست آلت منم از او بر کار

Ҳарчӣ ояд аз ӯ мубин аз вай

هرچه آید از او مبین از وی

Кови зи худ мурдааст ва аз ман ҳӣ

کاو ز خود مرده است و از من حیّ

Ҷунбиш теша бошад аз наҷҷор

جنبش تیشه باشد از نجّار

Ҳаракоти паямбар аз ҷаббор

حرکات پیمبر از جبّار

Чашм бигушо агар нӣии аъамӣ

چشم بگشا اگر نئی اعمی

Авлиёро ҷудо кун аз аъдо

اولیا را جدا کن از اعدا

Авлиё гавҳаранду аъдои санг

اولیا گوهرند و اعدا سنگ

Авлиё софӣанду аъдои ранг

اولیا صافی‌اند و اعدا رنگ

Гавҳару сангро яке мшмр

گوهر و سنگ را یکی مشمَر

Фарқ мекун агар нӣӣ чун хар

فرق میکن اگر نئی چون خر

Авлиёи нури маҳзу аъдои кӯр

اولیا نور محض و اعدا کور

Авлиёи оби ъзбу аъдои шӯр

اولیا آب عذْبْ و اعدا شور

Васфашон дар забон куҷо гунҷад ?

وصفشان در زبان کجا گنجد؟

Баҳр дар новдон куҷо гунҷад ?

بحر در ناودان کجا گنجد؟

Сар ҳақаст ҳар вале ба ҷаҳон

سرّ حق است هر ولی به جهان

Бе гумони сар буд зи оми ниҳон

بی‌گمان سرّ بود ز عام نهان

Сари махлуқ чун ниҳон бошад

سرّ مخلوق چون نهان باشد

Сар холиқ бидон чисон бошад ?

سرّ خالق بدان چسان باشد؟

Гар шӯии огаҳ аз вале худо

گر شوی آگه از ولی خدا

Донкаҳи гардии ту ҷони арзу само

دانکه گردی تو جان ارض و سما

Мағз ҳастӣ ва нестӣ бошӣ

مغز هستی و نیستی باشی

Нур бар ҷумлаи ҳамчуи хури пошӣ

نور بر جمله همچو خور پاشی

Ҳркшон дид ӯ аз эшон аст

هرکشان دید او از ایشان است

Нест бегонаи бали з хуишон аст

نیست بیگانه بل ز خویشان است

Ҳам валеро вале тавонад дид

هم ولی را ولی تواند دید

Мустафоро алӣ тавонад дид

مصطفی را علی تواند دید

Зоғро ҳеҷ булбулӣ нагузид

زاغ را هیچ بلبلی نگزید

Зонка ноҷинси ҷинсро нсзид

زانکه ناجنس جنس را نسزید

Зини нсқ дар миён суханҳо рафт

زین نسق در میان سخنها رفت

То ки шуд моҷарои зи гуфтани зафт

تا که شد ماجرا ز گفتن زفت

Охир кор шуд марои маълум

آخر کار شد مرا معلوم

Ки нагардад ба гуфт ин мафҳум

که نگردد به گفت این مفهوم

Сухану гуфтугӯи ҳиҷоб раҳ аст

سخن و گفتگو حجاب ره است

Дар раҳи васли гуфтугӯ таба аст

در ره وصل گفتگو تبه است

Гуфтугӯ ҳастӣаст ва он парда аст

گفتگو هستی است و آن پرده است

Ҳар ки ҳастӣ гузид ӯ мурда аст

هر که هستی گزید او مرده است

Гуфтугӯе ки он з ҳастӣ нест

گفتگویی که آن ز هستی نیست

Ғайри завқу сафо ва мастӣ нест

غیر ذوق و صفا و مستی نیست

Он чунон гуфт нодуруст бидон

آن چنان گفت نادرست بدان

Бишинав инро зи ҳақ на зи одамиён

بشنو این را ز حق نه ز آدمیان

Не ки ҳарчӣ парӣ зада гуяд

نی که هرچه پری‌زده گوید

Аз баду нек ҳар тараф пуед

از بد و نیک هر طرف پوید

Ҳама гӯйанд қавлу феъл парӣ аст

همه گویند قول و فعل پری است

Он мусулмон аз ин ду , сахт барӣ аст

آن مسلمان از این دو، سخت بری است

Ҳамчунин чун касе шароб хӯрд

همچنین چون کسی شراب خورد

Бар забони лафзҳои фӯҳши барад

بر زبان لفظهای فحش برد

Ҳама гӯйанд ков наме гуяд

همه گویند کاو نمی‌گوید

Он суханҳо зи бода май равед

آن سخن‌ها ز باده می‌روید

Бодаи ҳақ ки асли мастӣ ҳост

بادهٔ حق که اصل مستی‌هاست

Офати тор ва пуд ҳастӣ ҳост

آفت تار و پود هستی‌هاست

Чун касе маст аз он шароб шавад

چون کسی مست از آن شراب شود

Ту яқини донкаҳи бас хароб шавад

تو یقین دانکه بس خراب شود

Ҳастӣ кӯҳ ӯ киӣ гардад

هستی کوه او کهی گردد

Гоҳ бе худ шавад гуҳӣ гардад

گاه بی‌خود شود گهی گردد

Гардиш ва бехудиаш як бошад

گردش و بی‌خودی‌اش یک باشد

Зонка он хамр ҳар сӯаши пошад

زانکه آن خمر هر سوش پاشد

Гоҳи мастӣ агар сухан гуяд

گاهِ مستی اگر سخن گوید

Ҳама аз скр амр кун гуяд

همه از سکر امر کن گوید

Набӯд ӯ миёни он гуфтан

نبود او میان آن گفتن

Ҳамчуи феълӣ ки зояд аз хуфтан

همچو فعلی که زاید از خفتن

Мард дар хоби неку бад чу кунад

مرد در خواب نیک و بد چو کند

Даст бар зонуӣ надам назанад

دست بر زانوی ندم نزند

Зонка ӯ нест андари он мухтор

زانکه او نیست اندر آن مختار

Бевай омад аз ӯ чунон кирдор

بی وی آمد از او چنان کردار

Рамз гуфтам агар буд хирадат

رمز گفتم اگر بود خردت

Сӯии боқии ин сухани барадат

سوی باقی این سخن بردت

Ин суханро на ҳад буд на карон

این سخن را نه حد بود نه کران

Он бигӯ кони шаҳи замину замон

آن بگو کان شه زمین و زمان

Гуфт каз мавъизаи нафас кам зан

گفت کز موعظه نفس کم زن

Дам мазан вари зании зи ман дами зан

دم مزن ور زنی ز من دم زن