Лаб бибастам зи гуфтугӯии тамом

لب ببستم ز گفتگوی تمام

Пушт кардам ба сӯии фазлу калом

پشت کردم به سوی فضل و کلام

Пеши он баҳри илм гӯш шудам

پیش آن بحر علم گوش شدم

Пас чу дарё аз ӯ ба ҷӯш шудам

پس چو دریا از او به جوش شدم

Чунки гаштами муқӣм дар хмшӣ

چونکه گشتم مقیم در خمشی

Аз дарун рӯ намӯд баҳри хушӣ

از درون رو نمود بحر خوشی

Дар васлаши даруни он дарё

در وصلش درون آن دریا

Гашти рахшон чу офтоби само

گشت رخشان چو آفتاب سما

Чаҳ буд тоби офтоби само

چه بود تاب آفتاب سما

Ки буд шабаҳи он фурӯғу зё

که بود شبه آن فروغ و ضیا

Пеши он нури ин буд норай

پیش آن نور این بود ناری

Фарқ мекун агар на ағёрӣ

فرق میکن اگر نه اغیاری

Он ҳамаи нур ва ин саросари нор

آن همه نور و این سراسر نار

Он чу гулзор ва ин саросари хор

آن چو گلزار و این سراسر خار

Он буд ҷон ва ин буд қолаб

آن بود جان و این بود قالب

Он буд рӯз ва ин буд чун шаб

آن بود روز و این بود چون شب

Он чу дарё ва ин чу як қатра

آن چو دریا و این چو یک قطره

Он чу хуршед ва ин чу як зарра

آن چو خورشید و این چو یک ذره

Баҳри ҷони осмон ва он дар хур

بحر جان آسمان و آن در خوَر

Тофта бе ҳиҷоби зеру зибр

تافته بی‌حجاب زیر و زبر

Нур ӯ пар шуда дар он дарё

نور او پر شده در آن دریا

Мисли офтоб дар саҳро

مثل آفتاب در صحرا

Сарҳоро намӯда баси равшан

سرها را نموده بس روشن

Хор ҳар рӯҳ гашта зу гулшан

خار هر روح گشته زو گلشن

Боғҳо андар ӯ буруни зи шумор

باغ‌ها اندر او برون ز شمار

Миваҳоашон азиз ва бо миқдор

میوه‌هاشان عزیز و با مقدار

Ҳар сӯеи ҳурёни фузун аз рег

هر سویی حوریان فزون از ریگ

Ошҳо пухтаи доимо бе дег

آش‌ها پخته دائما بی‌دیگ

Қасрҳои баланд ҳар тарафӣ

قصر‌های بلند هر طرفی

Ҳар хасӣ ёфта дар ӯ шарафӣ

هر خسی یافته در او شرفی

Чори ҷӯяши равона ҳамчун тир

چار جویش روانه همچون تیر

Аз майу обу ангабину зи шер

از می و آب و انگبین و ز شیر

Мутрибонаш ба сад ҳазор алҳон

مطربانش به صد هزار الحان

Дар сурӯду рубобу чанги занон

در سرود و رباب و چنگ‌زنان

Шоху барги сморшони зинда

شاخ و برگ ثمارشان زنده

Ҳамчуи гул ҳар набот дар ханда

همچو گل هر نبات در خنده

Шох бо мива дар салому калом

شاخ با میوه در سلام و کلام

Сарв бо бед дар рукӯъу қиём

سرو با بید در رکوع و قیام

Зинда зонанд он ҳубубу курум

زنده زانند آن حبوب و کروم

Ки барӣанд аз хусӯсу умум

که بری‌اند از خصوص و عموم

Ҳамаи зи аъмоли нек , ҳаст шуданд

همه ز اعمال نیک، هست شدند

Хишт ҳар қасрро з зикр заданд

خشت هر قصر را ز ذکر زدند

Зикру вирду намоз зиндагӣ аст

ذکر و ورد و نماز زندگی است

Сидқу сӯзу ниёз зиндагӣ аст

صدق و سوز و نیاز زندگی است

Зонка аз зиндагӣаст бунёдаш

زانکه از زندگی است بنیادش

Амал зинда кард ободаш

عمل زنده کرد آبادش

Бас буд зиндаи ҳамтару хшгш

بس بود زنده هم تر و خشگش

Нутқ зояд зи авд ва аз мшгш

نطق زاید ز عود و از مشگش

Ба хилофи иморати дунё

به خلاف عمارت دنیا

Ки ҷамодаст асли он зи банно

که جماد است اصل آن ز بنا

Сангу хишташи ҷамоду биҷоннд

سنگ و خشتش جماد و بیجانند

Неку бадро аз он наме донанд

نیک و بد را از آن نمی‌دانند

Лоҷарами ин ҷаҳон буд мурда

لاجرم این جهان بود مرده

Ҳар ки монад ин тараф шуд афсурда

هر که ماند این طرف شد افسرده

Сӯрат аз баҳри мондани номад

صورت از بهر ماندن نامد

Дил ба сӯрат чигуна оромад ?

دل به صورت چگونه آرامد ؟

Хаймаи чархро агар чаҳ заданд

خیمۀ چرخ را اگر چه زدند

Бесутун бар ҳавои азими баланд

بی ستون بر هوا عظیم بلند

Чунки нақшаст сӯрати охири кор

چونکه نقش است صورت آخر کار

Нест гардад нмондши осор

نیست گردد نماندش آثار

Гузар аз нақшу ҷӯии маънӣ ро

گذر از نقش و جوی معنی را

Асли гуҳару гузори даъвӣ ро

اصل گهر و گذار دعوی را

Амали ту биҳишт туаст бидон

عمل تو بهشت توست بدان

Аз ҷинони ту рустааст ҷинон

از جنان تو رسته است جنان

Аз сафоу вафоу сидқи дилат

از صفا و وفا و صدق دلت

Равад андари биҳишти обу гулат

رود اندر بهشت آب و گلت

Обу гул аз амал шавад софӣ

آب و گل از عمل شود صافی

Ҳамчуи нодони зи оқилии кофӣ

همچو نادان ز عاقلی کافی

Обу гулро кунанд соф чу дил

آب و گل را کنند صاف چو دل

Не манӣ шуднигор хуби чгл

نی منی شد نگار خوب چگل

Не ки шуд донаи зери хоки дарахт

نی که شد دانه زیر خاک درخت

Мива ва барг дод ва шуд пари рахт

میوه و برگ داد و شد پر رخت

Ҳеҷ монад дарахт бо дона ?

هیچ ماند درخت با دانه ؟

ё ки нутфа ба марди мардона ?

یا که نطفه به مرد مردانه ؟

Дона кӣ дошт шоху баргу наво ?

دانه کی داشت شاخ و برگ و نوا ؟

Шуд ҳазор ар чаҳ буд як танҳо

شد هزار ار چه بود یک تنها

Сад ҳазорон чунин дарин саҳро

صد هزاران چنین درین صحرا

Кард ҳақ бар ту равшану пайдо

کرد حق بر تو روشن و پیدا

Тухми райҳону сӯсану насрин

تخم ریحان و سوسن و نسرین

Тухми коҳуу шалҷаму иқтин

تخم کاهو و شلجم و یقطین

Ҳеҷ монанди бо набот ? бигӯ

هیچ مانند با نبات ؟ بگو

Аз ки бурданди он салоат ? бигӯ

از که بردند آن صلات ؟ بگو

Ҳам аз он кас расад атои ту низ

هم از آن کس رسد عطای تو نیز

Чизи гардӣ агар шӯии ночиз

چیز گردی اگر شوی ناچیز

Нест инро карон бигӯ кони шоҳ

نیست این را کران بگو کان شاه

Чун намӯдӣ биор раҳрави роҳ

چون نمودی بیار رهرو راه