Ҷонҳоро худоӣ бе ҳамто

جان ها را خدای بی همتا

Мухталифи офарид дар мабда

مختلف آفرید در مبدا

Буд дар батнам яке некӯ

بود در بطن ام یکی نیکو

Буд як акси он бадви бдхў

بود یک عکس آن بدو بدخو

Аз азал буд он шқии кофар

از ازل بود آن شقی کافر

Аз қадам буд ин тақии бофар

از قدم بود این تقی بافر

Ҷони алавии тақӣ аз аввал буд

جان علوی تقی از اول بود

Ҷони суфлои шқӣ аз аввал буд

جان سفلی شقی از اول بود

Чунки андари нуқӯш пайдо шуд

چونکه اندر نقوش پیدا شد

Хуби волоу зишт расво шуд

خوب والا و زشت رسوا شد

Ҷон Аҳмад бирафт бар боло

جان احمد برفت بر بالا

Ҷон бўҷҳл монад таҳти срӣ

جان بوجهل ماند تحت ثری

Ҳар ки бошад зи уммати Аҳмад

هر که باشد ز امت احمد

Андар охир равад басӯии аҳад

اندر آخر رود بسوی احد

Хусрави мости Аҳмади мурсал

خسرو ماست احمد مرسل

Ки ҳамаи мушкилот аз ӯ шуд ҳал

که همه مشکلات از او شد حل

Ҳама чун зарраем аз хур ӯ

همه چون ذره ایم از خور او

Шабаҳи чбўди бензади гавҳар ӯ

شبه چبود بنزد گوهر او

Умматаш гарчи халқ бисёранд

امتش گرچه خلق بسیاراند

Авлиё дар миёна мухтор анд

اولیا در میانه مختار اند

Зоҳири феъл ӯ ба халқ расед

ظاهر فعل او به خلق رسید

Ботину сар ба авлиёии рашид

باطن و سر به اولیای رشید

Умматаши халқ ар яке рӯй анд

امتش خلق ار یکی روی اند

Аз ҳама рӯй ӯ л ё ӯйанд

از همه روی او ل یا اویند

Ончӣ ӯ дид ва ёфт аз варзиш

آنچه او دید و یافت از ورزش

Нарасад бо касе зи омурзиш

نرسد با کسی ز آمرزش

Умматашро ҳақ ар чаҳ бинавозад

امتش را حق ار چه بنوازد

Васли ҷуз бар хавоси нФрозд

وصل جز بر خواص نفرازد

Авлиё уммат гузин вай анд

اولیا امت گزین وی اند

Гар зи хоки ҳиҷози вари з рай анд

گر ز خاک حجاز ور ز ری اند

Ворисонанд қолу ҳолаш ро

وارثان اند قال و حالش را

Зонка диданди хуши ҷамолаш ро

زانکه دیدند خوش جمالش را

Дон ки шогирди мқбл он бошад

دان که شاگرد مقبل آن باشد

Ки чу Авестоади пеша дон бошад

که چو اوستاد پیشه دان باشد

Вонкаҳ дар санъатаст ӯ абтар

وانکه در صنعت است او ابتر

Ҳамчуи устод кӣ шавад сарвар

همچو استاد کی شود سرور

Бошадаш зи Авестоади андаки чиз

باشدش ز اوستاد اندک چیز

Ҳамчунон каз рузии дўмшти мавиз

همچنان کز رزی دومشت مویز

Набӯд он мавизи боғи тамом

نبود آن مویز باغ تمام

Бал буд ҳамчуи ҷуръае аз ҷом

بل بود همچو جرعه ای از جام

Кӣ писандади зи дили варои устод

کی پسندد ز دل ورا استاد

Кӣ кунад фахр аз ӯ миёни билод

کی کند فخر از او میان بلاد

Лек он кас ки санъаташи омухт

لیک آن کس که صنعتش آموخت

Ҳамчу ӯ шамъ донишаш афрӯхт

همچو او شمع دانشش افروخت

Фахри оради вай аз чунон шогирд

فخر آرد وی از چنان شاگرد

Ном ӯро ҳамеша созад вирд

نام او را همیشه سازد ورد

Фақри фахрии расӯл аз он фармуд

فقر فخری رسول از آن فرمود

Ки бад аз авлиёи қавии хушнӯд

که بد از اولیا قوی خشنود

Фахр аз хеш карданӣ аз ғайр

فخر از خویش کردنی از غیر

Фаҳм кун гар турост дар ҷони сайр

فهم کن گر تراست در جان سیر

Чунки шогирд Авестоад шавад

چونکه شاگرد اوستاد شود

Дар миёна дигар дуӣ набӯд

در میانه دگر دوی نبود

Хумра чун гашти пари зи хами асал

خمره چون گشت پر ز خم عسل

Ҳар дуро як мубин мабош аҳвал

هر دو را یک مبین مباش احول

Уммати комили авлиёӣ ҳақ анд

امت کامل اولیای حق اند

Зонка сармасти зи лақоӣ ҳақ анд

زانکه سرمست ز لقای حق اند

Раҳбар ӯ буд дар пеши рафтанд

رهبر او بود در پیش رفتند

Ҳамчу ӯ дар васли росФтнд

همچو او در وصل راسفتند

Аз чунин қавми фахр чун накунад

از چنین قوم فخر چون نکند

Фахр ӯ дар ҳақиқатаст аз худ

فخر او در حقیقت است از خود

Зонка ин оби айни он об аст

زانکه این آب عین آن آب است

Ҳар ки ӯ ғайр дид дар хоб аст

هر که او غیر دید در خواب است

Мадҳи як бон агар кунӣ бзбон

مدح یک بان اگر کنی بزبان

Нонҳо ҷумла дохиланд дар он

نانها جمله داخل اند در آن

Нест ҳоҷат ки ту ҷудои гўӣӣ

نیست حاجت که تو جدا گوئی

Ҳар якеро чу ду санои пўӣӣ

هر یکی را چو دو ثنا پوئی

Нонҳо гарчи сахт бисёранд

نان ها گرچه سخت بسیاراند

Ҳар яке ном ва сӯратӣ доранд

هر یکی نام و صورتی دارند

Онкии оқил буд ҳаме донад

آنکه عاقل بود همی داند

Аз адад дар аҳад ҳаме ронад

از عدد در احد همی راند

Кӣ ғалати аўФтд агар бишумор

کی غلط اوفتد اگر بشمار

Номи як чизро кунанд ҳазор

نام یک چیز را کنند هزار

Пеши оқил ҳазор бошад як

پیش عاقل هزار باشد یک

Нафитад аз нуқӯши нон дар шак

نفتد از نقوش نان در شک

Ҳамаи аъдоди осмону замин

همه اعداد آسمان و زمین

Бар ӯ як буд яқини дони ин

بر او یک بود یقین دان این

Ҳамчуи нонҳости пеш ӯ ҳамаи чиз

همچو نانهاست پیش او همه چیز

Зонка додаш худои он тмииз

زانکه دادش خدای آن تمییز

Кӣ расад дар чунин мақоми суннӣ

کی رسد در چنین مقام سنی

Ба ҷуз аз авлиёии роди ғанӣ

به جز از اولیای راد غنی

Ақли онкас ки буд хубу баланд

عقل آنکس که بود خوب و بلند

Адади нон ва роздаҳ нафиканд

عدد نان و رازده نفکند

Фаҳм кард ӯ ки ӣнҳамаи аъдод

فهم کرد او که اینهمه اعداد

Ҳаст як чиз аз асл ва аз бунёд

هست یک چیز از اصل و از بنیاد

Онкасиро ки нур тмииз аст

آنکسی را که نور تمییز است

Донад ӯ зоти ҷумлаи як чиз аст

داند او ذات جمله یک چیز است

Ҳаркиро ақл беш фаҳмиш беш

هرکه را عقل بیش فهمش بیش

Марди оқил гузида бошаду пеш

مرد عاقل گزیده باشد و پیش

Ақли мардони ҳақ ки ақл кул аст

عقل مردان حق که عقل کل است

Ақлҳо хору ақлашон чу гул аст

عقل ها خار و عقلشان چو گل است

Фаҳми эшон буд баланду азим

فهم ایشان بود بلند و عظیم

Ҳамчуи фаҳми Масеҳу Нӯҳ ва кулем

همچو فهم مسیح و نوح و کلیم

Сар ҳар чизро чунон кон ҳаст

سر هر چیز را چنان کان هست

Нек донанд аз баланду зи паст

نیک دانند از بلند و ز پست

Кин замин чист баҳр чаҳ шуда аст

کاین زمین چیست بهر چه شده است

Бештар зонка шуд чисон бидиҳ аст

بیشتر زانکه شد چسان بده است

Восмон каз нуқӯши берун буд

واسمان کز نقوش بیرون بود

Аз чаҳ шуд нақш чунки бичўн буд

از چه شد نقش چونکه بیچون بود

Чист арш ва чарост ҳам курсӣ

چیست عرش و چراست هم کرسی

Ҳамаи доне чу зи авлиёи пурсӣ

همه دانی چو ز اولیا پرسی

Аз қадами пеш аз ҳудуси ҷаҳон

از قدم پیش از حدوث جهان

Снъҳоӣӣ ки буд бе даврон

صنعهائی که بود بی دوران

Ҳамчу рӯзаст пешашони пайдо

همچو روز است پیششان پیدا

Зонка ҳақ кард ҷумларо бино

زانکه حق کرد جمله را بینا

Ҳарчӣ пеш ту ҳаст номаъқӯл

هرچه پیش تو هست نامعقول

Назд эшон буд ҳамаи мақбул

نزد ایشان بود همه مقبول

Аз кулӯху ҳаҷар сухан шунаванд

از کلوخ و حجر سخن شنوند

Сокинони пешашон чу Кебек дуанд

ساکنان پیششان چو کبک دوند

Неи бдоўди кӯҳи ҳам овоз

نی بداود کوه هم آواز

Шуд дар алҳону нағмаҳо дмсоз

شد در الحان و نغمه ها دمساز

Неи сутун нола кард чун Аҳмад

نی ستون ناله کرد چون احمد

Сохт дар музиъӣ дигар маснад

ساخت در موضعی دگر مسند

Гуфт нолон бо ҳамди он астн

گفت نالان با حمد آن استن

Ки маро аз фироқ зор макун

که مرا از فراق زار مکن

Неки гоҳати қадим ман будам

نیک گاهت قدیم من بودم

Аз фироқати азими Фрсўдм

از فراقت عظیم فرسودم

Мустафо чун шунид нола ӯ

مصطفی چون شنید نالۀ او

Гуфт аз раҳми мрўро ки бигӯ

گفت از رحم مرورا که بگو

Созмти як дарахти тоза ва тар

سازمت یک درخت تازه و تر

Ки баранд аз ту то қиёмат бар

که برند از تو تا قیامت بر

ё чу муъмини нуҳуми туро дар хок

یا چو مؤمن نهم ترا در خاک

То шӯии ҳашар бо саҳобаи пок

تا شوی حشر با صحابۀ پاک

Гуфт ин боядам ки он боқӣ аст

گفت این بایدم که آن باقی است

Лутфи ту ин шаробро соқӣ аст

لطف تو این شراب را ساقی است

Чун сутуни ҷамоди ҷусти бақо

چون ستون جماد جست بقا

Дидагони барг ва бар шаванд фано

دیدگان برگ و بر شوند فنا

Тарк он кард ва аз бақо сар зад

ترک آن کرد و از بقا سر زد

Бар чунон давлати абад бар зад

بر چنان دولت ابد بر زد

Мивау барги нақдро бгзошт

میوه و برگ نقد را بگذاشت

Илми нася чун шаҳони афрошт

علم نسیه چون شهان افراشت

Пушт бар нақд кард чун мардон

پشت بر نقد کرد چون مردان

Кард рӯи сӯии он ҷавони мардон

کرد رو سوی آن جوان مردان

Ту кам аз кӯҳ ва аз сутун бидиҳ Эй

تو کم از کوه و از ستون بده ای

Кин чунин ошиқи ҷаҳон шуда Эй

کاین چنین عاشق جهان شده ای

Чӯбро буд он чунон ҳиммат

چوب را بود آن چنان همت

Бар чунин нафаси боди сад лаънат

بر چنین نفس باد صد لعنت

Кӯ гузинад ҳаёти дунё ро

کو گزیند حیات دنیا را

Бигузоради салоати уқбо ро

بگذارد صلات عقبی را

Тарк гуяд ҷаҳони сармад ро

ترک گوید جهان سرمد را

Маликати ҷовдон беҳад ро

ملکت جاودان بی حد را

Айши се рӯзаи дуруғин ро

عیش سه روزۀ دروغین را

Хирад аз ҷон фурӯ шуд ӯ дайн ро

خرد از جان فرو شد او دین را

Чанд донааш чу мурғакӣ Бифрефт

چند دانه اش چو مرغکی بفریفت

Дона дар дом буд аз ӯ ншкиФт

دانه در دام بود از او نشکیفت

Ин ҷаҳон донаасту дӯзахи дом

این جهان دانه است و دوزخ دام

Манеҳ аз ҷаҳли сӯии комаши гом

منه از جهل سوی کامش گام

Зоҳираши хубу ботинаш зишт аст

ظاهرش خوب و باطنش زشت است

Ҳақаш аз айни қаҳри бсршти сет

حقش از عین قهر بسرشت ست

Лутфи донаи ?ути ҳмикшди сӯии шаст

لطف دانه ات همیکشد سوی شست

То чу мурғат кунад зи домаши сет

تا چو مرغت کند ز دامش ست

Ҳаркии азин дона ҳо гурехт раҳед

هرکه ازین دانه ها گریخت رهید

Вой биравӣ казин хатар наҷаҳид

وای بروی کزین خطر نجهید