Нишнидӣ ҳикояти Мансур

نشنیدی حکایت منصور

Шаҳсавории варояти Мансур

شهسواری ورایت منصور

Ки бигуфт ӯ сариҳ бо он халқ

که بگفت او صریح با آن خلق

Ки манам ҳақ дар ин тан чун далқ

که منم حق در این تن چون دلق

Ҳама гуфтандаш ин сухан бигзор

همه گفتندش این سخن بگذار

Хешро дар чунин балои мспор

خویش را در چنین بلا مسپار

Қадари дории бпиши мо зи қадам

قدر داری بپیش ما ز قدم

Басӯии ин хатар манеҳ ту қадам

بسوی این خطر منه تو قدم

Гарчи ҷуст аз ту ин сухани бозо

گرچه جست از تو این سخن بازآ

Тарк ҷғдӣ бигӯӣ шҳбозо

ترک جغدی بگوی شهبازا

Гуфт ман ростам нигарадам аз ин

گفت من راستم نگردم از این

Кӣ шавад кофар онкӣ дорад дайн

کی شود کافر آنکه دارد دین

Нест ин он сухан ки боз оем

نیست این آن سخن که باز آیم

Пай ин чист ман ҳмипоим

پی این چیست من همیپایم

Ки чаҳ зояд маро аз ин гуфтан

که چه زاید مرا از این گفتن

Вази чунин роз ишқ нануҳуфтан

وز چنین راز عشق ننهفتن

Ман дар ин ранҷи ганҷ май байнам

من در این رنج گنج می ‌ بینم

Мефазояд аз ин камии ди йени м

میفزاید از این کمی د ین م

Оқибат чун ки тан нахоҳад монад

عاقبت چون که تن نخواهد ماند

Меҳри танро дили ман аз ҷон ронад

مهر تن را دل من از جان راند

Ки з сар дод Наст тахту сиррӣ

که ز سر داد نست تخت و سری

ӯ бимонад ки шуд зи хеши барӣ

او بماند که شد ز خویش بری

Коҳиши тан буд физоиши ҷон

کاهش تن بود فزایش جان

Айн дардаст пеши ман дармон

عین درد است پیش من درمان

Барг дар марг ёфт ҳар дарвеш

برگ در مرگ یافت هر درویش

Марҳами ҷони хеш аз дили риш

مرهم جان خویش از دل ریش

Нест инро каронае тоҳир

نیست این را کرانه ‌ ای طاهر

Узр он гуфтро кунам зоҳир

عذر آن گفت را کنم ظاهر

Ҳастемро чу хонае майдон

هستیم را چو خانه ‌ ای میدان

Ҳар нафаси гӯнаи гаван дар ӯ меҳмон

هر نفس گونه گون در او مهمان

Дмбдми халқи ғайб чун борон

دمبدم خلق غیب چون باران

Мирснд аз ҷаҳон бе поён

میرسند از جهان بی پایان

Гуҳи гуҳи он шоҳ низ ҳам пинҳон

گه گه آن شاه نیز هم پنهان

Мерасад чун сарвари андари ҷон

میرسد چون سرور اندر جان

Мекунад даъвии хдоӣӣ ӯ

میکند دعوی خدائی او

Чаҳ гунаҳ дорам андари ин ту бигӯ

چه گنه دارم اندر این تو بگو

Ман ки аз хирманаши яке коҳам

من که از خرمنش یکی کاهم

Кӣ бигӯям казон дами огоҳам

کی بگویم کزان دم آگاهم

Ман чаҳ донам ки шаҳ чаҳ меҷӯяд

من چه دانم که شه چه میجوید

Ваон суханро чаро ҳмигўид

وان سخن را چرا همیگوید

Бхёлии манам варои банда

بخیالی منم ورا بنده

Гарчи донам казу буми зинда

گرچه دانم کزو بوم زنده

Лек дон каз хаёл то бхёл

لیک دان کز خیال تا بخیال

Ҳаст фарқии азим ва нест маҳол

هست فرقی عظیم و نیست محال

Дар хаёл валеаст айни висол

در خیال ولی است عین وصال

Дрхёли шқии ваболу залол

درخیال شقی وبال و ضلال

Кӯи хаёл эй писар ки мо ҳолем

کو خیال ای پسر که ما حالیم

Бар рухи хуб ӯ чу як холем

بر رخ خوب او چو یک خالیم

Шоҳидони пеши ҳасани мо зол анд

شاهدان پیش حسن ما زال اند

Назд ин қад чун аи лФ дол анд

نزد این قد چون ا لف دال اند

Ҳаркии ошиқ буд варо ёрем

هرکه عاشق بود ورا یاریم

Бо касе кӯаст ғофил ағёрем

با کسی کوست غافل اغیاریم

Нестам аз шумори ин халқон

نیستم از شمار این خلقان

Чашм бигушо маро бибин ва бидон

چشم بگشا مرا ببین و بدان

Пеш аз ин ҷисм ва ҷон бидам он нур

پیش از این جسم و جان بدم آن نور

Ҳам ҳамонам макун ту фикрати давр

هم همانم مکن تو فکرت دور

Дар замину замон чу ман кас нест

در زمین و زمان چو من کس نیست

Хира ҳар сӯи Марви ҳам ӣнҷо б а ӣаст

خیره هر سو مرو هم اینجا ب ا یست

Макун аз ман гузар ки дар даврон

مکن از من گذر که در دوران

Ҳамчуи ман кас наёяд аз перон

همچو من کس نیاید از پیران

Дар дилами ҷузи худои нмигнҷд

در دلم جز خدا نمیگنجد

Тани ман аз худои ҳмиҷнбд

تن من از خدا همیجنبد

Гар туро ҳаст чашм боз бибин

گر ترا هست چشم باز ببین

Хубемро ки ҳаст фитнаи чин

خوبیم را که هست فتنۀ چین

Вари ту кӯрӣ аз асли модарзод

ور تو کوری از اصل مادرزاد

Аз чунин ҳасан кӣ шӯии дилшод

از چنین حسن کی شوی دلشاد

Кӯр аслӣ набинад он ма ро

کور اصلی نبیند آن مه را

Ҳар хасӣ кӣ сазад чунон шаҳ ро

هر خسی کی سزد چنان شه را

Гар шудӣ ҷон рӯй бар ҷонон

گر شدی جان روی بر جانان

Вари тании оқибати шӯии вайрон

ور تنی عاقبت شوی ویران

Зонка тани азўсол маҳҷӯр аст

زانکه تن ازوصال محجور است

Лек ҷон аз шуъоъи он нур аст

لیک جان از شعاع آن نور است

Одамӣ ҳаст чун таом ва чу дег

آدمی هست چون طعام و چو دیگ

Ним ӯ аз зараст ва ним аз рег

نیم او از زر است و نیم از ریگ

Нимаш аз паст ва нимаш аз болост

نیمش از پست و نیمش از بالاست

Нимаш аз дун ва нимаш аз волост

نیمش از دون و نیمش از والاست

Куфру дайни андрў чу равғану дуғ

کفر و دین اندرو چو روغن و دوغ

Чун либоси наву куҳан дар бўғ

چون لباس نو و کهن در بوغ

Назари мости кимиёии дуруст

نظر ماست کیمیای درست

Нур моҳаст раҳнамои дуруст

نور ماهست رهنمای درست

Назари аҳли тан буд бар пӯст

نظر اهل تن بود بر پوست

Назари аҳли дили ҳама дар дӯст

نظر اهل دل همه در دوست

Ҳама гуфтанд дар ҷавоб ӯ ро

همه گفتند در جواب او را

Гарчи гуфт ҳақаст дар ду саро

گرچه گفت حق است در دو سرا

Он гуруҳе ки аз ту бохабаранд

آن گروهی که از تو باخبرند

Баҳри ту пеши хасм чун сипаранд

بهر تو پیش خصم چون سپرند

Узрат аз мункирони ҳмихўоҳнд

عذرت از منکران همیخواهند

Зонка аз сар кор огоҳанд

زانکه از سر کار آگاهند

Тавба кун зин бигӯ нарафт накӯ

توبه کن زین بگو نرفت نکو

То кунад теғ дар ғилофи аду

تا کند تیغ در غلاف عدو

Гуфт азтиғ нест тарси маро

گفت ازتیغ نیست ترس مرا

Оламам чаҳ диҳед дарси маро

عالمم چه دهید درس مرا

Чунки дар илм нест поёнам

چونکه در علم نیست پایانم

ӣнқадарро аҷаби нмидонм

اینقدر را عجب نمیدانم

Пеши ошиқ чаҳ қадар дорад сар

پیش عاشق چه قدر دارد سر

Бар ӯ чун якеаст заҳру шукр

بر او چون یکی است زهر و شکر

Гарчи хасмон кунанд бурдорам

گرچه خصمان کنند بردارم

Ман аз он дор васл бурдорам

من از آن دار وصل بردارم

Банди бигусаст ва панд напазирам

بند بگسست و پند نپذیرم

Зоташи ишқи сӯхти тадбирам

زاتش عشق سوخت تدبیرم

Лӣси ллъошқини хавфи аламут

لیس للعاشقین خوف الموت

Лоиболўни ман ҳадиси алФўт

لایبالون من حدیث الفوت

Фии алғнои толбўни ллоФлос

فی الغنا طالبون للافلاس

ЛоихоФўни ман Фдоءи алрос

لایخافون من فداء الراس

Лӣси ллроси ъндҳми миқдор

لیس للراس عندهم مقدار

Мосўии аллоҳи ъндҳми ағрор

ماسوی اللّه عندهم اغرار

Ишҳдўни алҳиўаҳи фии алозрор

یشهدون الحیوة فی الاضرار

Илтқўни аломони фии алохтор

یلتقون الامان فی الاخطار

?лаами алъшқи қиблау салоат

لهم العشق قبلة و صلات

?лаами алФқри ҳашамау салоат

لهم الفقر حشمة و صلات

Зини нсқи моҷрӣ басӣ карданд

زین نسق ماجری بسی کردند

Ҳуҷаҷ бишмор овараданд

حجج بیشمار آوردند

Он ҳамаи пандҳо дар ӯ нагирифт

آن همه پندها در او نگرفت

Ҳамаро кор ӯ намӯд шигифт

همه را کار او نمود شگفت

Кард исрори андари он даъвӣ

کرد اصرار اندر آن دعوی

Не зърФӣ шунид ва наз фатво

نی زعرفی شنید و نز فتوی

Пас кашиданд бар сари дораш

پس کشیدند بر سر دارش

Чун чунин буд майли дилдораш

چون چنین بود میل دلدارش

Ҷони бҷонони супурд бе дардӣ

جان بجانان سپرد بی دردی

Рӯй ӯ тозаи гашт чун вирдӣ

روی او تازه گشت چون وردی

Ҳамчунон мерасед он овоз

همچنان میرسید آن آواز

Басӯии гӯши ҷумлагони он роз

بسوی گوش جملگان آن راز

Ҳама гуфтанд фитна афзӯн шуд

همه گفتند فتنه افزون شد

Халқ аз дайну куфр берун шуд

خلق از دین و کفر بیرون شد

Нор даравӣ заданд то сӯзад

نار دروی زدند تا سوزد

То ки он фитна беш нФрўзд

تا که آن فتنه بیش نفروزد

Бар сари нори нақш аноолҳқ шуд

بر سر نار نقش اناالحق شد

Чун нагаштӣ чунин чу ӯ он бад

چون نگشتی چنین چو او آن بد

Бар ҳар ахгар бинишаста гашти ҳамон

بر هر اخگر بنشسته گشت همان

Андарон хира монад пайрави ҷавон

اندران خیره ماند پیرو جوان

Фитнаи афзуду халқ сғбаҳ шуданд

فتنه افزود و خلق سغبه شدند

Гарчи аввал аз ӯ нФўр баданд

گرچه اول از او نفور بدند

Оташаш чун ки гашти хокистар

آتشش چون که گشت خاکستر

Бод доданд врФти баҳри андар

باد دادند ورفت بحر اندر

Бар сар баҳр шуд бинишаста ҳамон

بر سر بحر شد بنشسته همان

Хосу ом он бидид ва хонд аён

خاص و عام آن بدید و خواند عیان

Ҳама аз ҷону дил муҳиб шуданд

همه از جان و دل محب شدند

Гарчи дар душманӣ маҷд баданд

گرچه در دشمنی مجد بدند

Худ камӣн қудратаст ин зи эшон

خود کمین قدرت است این ز ایشان

Ҳамчуи як қатра аз ӣам Аммон

همچو یک قطره از یم عمان

Сад ҳазорон чунину бали афзӯн

صد هزاران چنین و بل افزون

Бинмоӣанд бо ту кун Фикўн

بنمایند با تو کن فیکون