Ҳар вале ҷумла каромат дошт

هر ولی جملۀ کرامت داشت

Гарчи ҳар як яке дузони афрошт

گرچه هر یک یکی دوزان افراشت

Он яке аз замир халқон гуфт

آن یکی از ضمیر خلقان گفت

Он як аз равшанӣ ҳар ҷон гуфт

آن یک از روشنی هر جان گفت

Он яке нур дод имон ро

آن یکی نور داد ایمان را

Он яке шарҳ кард ҷонон ро

آن یکی شرح کرد جانان را

Он яке аз калом мастӣ дод

آن یکی از کلام مستی داد

Он яке кам занӣ ва пастӣ дод

آن یکی کم زنی و پستی داد

Он яке бар ҳавои ниҳоди қадам

آن یکی بر هوا نهاد قدم

Он яке зад бар оби нақшу рақам

آن یکی زد بر آب نقش و رقم

Он як аз санг чашма кард равон

آن یک از سنگ چشمه کرد روان

Он як аз нори гулшану райҳон

آن یک از نار گلشن و ریحان

Ҳар якеро ҳазор чандон буд

هر یکی را هزار چندان بود

Андакии баҳри халқ гарчи намӯд

اندکی بهر خلق گرچه نمود

Вонбёии гузида то одам

وانبیای گزیده تا آدم

Мисли Мӯсоу исои Марям

مثل موسی و عیسی مریم

Мӯъҷиз ҳар яке дигаргун буд

معجز هر یکی دگرگون بود

Ҳар яке сӯии ҳақ раҳе бинмуд

هر یکی سوی حق رهی بنمود

Он яке мурда зинда кард бидам

آن یکی مرده زنده کرد بدم

Ваон як аз чӯби аждаҳои дижам

وان یک از چوب اژدهای دژم

Зон яке нор тез шуд гул тар

زان یکی نار تیز شد گل تر

Зон яке шуд ду нимаи қурси қамар

زان یکی شد دو نیمه قرص قمر

Аз яке кӯҳи ноқае зоӣид

از یکی کوه ناقه ‌ ای زائید

Муддатии пеши мункирони поӣид

مدتی پیش منکران پائید

Он яке об аз замин ҷӯшед

آن یکی آب از زمین جوشید

Вази яке кӯҳу дашти бхрўшид

وز یکی کوه و دشت بخروشید

Аз яке шуд чу муми оҳани сахт

از یکی شد چو موم آهن سخت

Ваз яке шуд ҳазор бахт чу тахт

وز یکی شد هزار بخت چو تخت

Ҳар яке буд бар ҳамаи қодир

هر یکی بود بر همه قادر

Гарчи ҷумлаи з як нашуд зоҳир

گرچه جمله ز یک نشد ظاهر

Ҳамчуи наққоши чусти пари ҳунарӣ

همچو نقاش چست پر هنری

Кӯ кунад шакли мурғ ё шаҷарӣ

کو کند شکل مرغ یا شجری

Нест кӯи ғайри он нмидонд

نیست کو غیر آن نمیداند

Ҷумлаи нақшро ҳмидонд

جملۀ نقش را همیداند

ё ки хайёти як қбоӣӣ дӯхт

یا که خیاط یک قبائی دوخت

Натавон гФи кӯи ҷузи он номўхт

نتوان گف کو جز آن ناموخت

ё ки олами зи донишу тақво

یا که عالم ز دانش و تقوی

Чун диҳад баҳри соилии фатво

چون دهد بهر سائلی فتوی

Ҳеҷ гӯйанд кӯ ҳамон донад

هیچ گویند کو همان داند

ё аз ин беш гуфт натавонад

یا از این بیش گفت نتواند

ё табибӣ диҳад яке дору

یا طبیبی دهد یکی دارو

а равад хилт ва соф гардад рӯ

ا رود خلط و صاف گردد رو

Кас нагӯяд ки илмаши он қадар аст

کس نگوید که علمش آن قدر است

Вази биҷузи он алоҷ бихбр аст

وز بجز آن علاج بیخبر است

Не ки як об мекунад сад кор

نی که یک آب میکند صد کار

Дар бсотину равзау гулзор

در بساتین و روضه و گلزار

Гоҳ аз ӯ осиёб дар кор аст

گاه از او آسیاب در کار است

Гоҳ аз ӯ боғу кишт пурбор аст

گاه از او باغ و کشت پربار است

Бмҳлӣ расад кунад корӣ

بمحلی رسد کند کاری

Лоиқи он маҳал диҳад борӣ

لایق آن محل دهد باری

Ҳаст инро мисол бе адуи ҳад

هست این را مثال بی عدو حد

Дар гузари зини адади гарави боҳад

در گذر زین عدد گرو باحد

Қудрат аз ҳақ буд на аз аҷсом

قدرت از حق بود نه از اجسام

Зонка маънӣ ҳақасту боқии ном

زانکه معنی حق است و باقی نام

Анбиё олатанду ҳақ бар кор

انبیا آلت اند و حق بر کار

Ҳама беихтиёр ва ӯ мухтор

همه بی اختیار و او مختار

Об агарчӣ шавад злўлаҳи равон

آب اگرچه شود زلوله روان

Набӯд асли об лӯла бидон

نبود اصل آب لوله بدان

Асли он об бошад аз дарё

اصل آن آب باشد از دریا

Гарчи аз лӯла ҳо шавад пайдо

گرچه از لوله ها شود پیدا

Тан чу лӯлаасту қудрати ҳақи об

تن چو لوله است و قدرت حق آب

Дар мусаббиби нигари гузари зи асбоб

در مسبب نگر گذر ز اسباب

Авлиёи мазҳар ҳақанд на ҳақ

اولیا مظهر حق اند نه حق

Ҳақ аз эшон диҳад бхлқи сабақ

حق از ایشان دهد بخلق سبق

Мазҳари боди барг ва шох турост

مظهر باد برگ و شاخ تراست

Кас нагӯяд ки бод дар шаҷар аст

کس نگوید که باد در شجر است

Караи бод аз назар давр аст

کرۀ باد از نظر دور است

Аслу фаръи вай аз шаҷар давр аст

اصل و فرع وی از شجر دور است

Чун расад бод гардад ӯ олат

چون رسد باد گردد او آلت

Ҳамчу сӯфӣ кунад басари ҳолат

همچو صوفی کند بسر حالت

Ҳамаи бенанд дар сараши он бод

همه بینند در سرش آن باد

Ҳама донанд каз дарахт назод

همه دانند کز درخت نزاد

Лек агар шохтар нҷнбидӣ

لیک اگر شاخ تر نجنبیدی

Бодро чашми кас куҷо дидӣ

باد را چشم کس کجا دیدی

Рӯйро гар кунӣ баҳри тарафӣ

روی را گر کنی بهر طرفی

Зеру болоу сӯй ҳар ғрФӣ

زیر و بالا و سوی هر غرفی

Нақши худро аёни куҷои бинӣ

نقش خود را عیان کجا بینی

Аз ҷамолати нишони куҷои бинӣ

از جمالت نشان کجا بینی

Магари ойинае бадаст ояд

مگر آئینه ‌ ای بدست آید

То дар он нақш рӯат бинмоед

تا در آن نقش روت بنماید

Ҳамчунон рӯй бодоз ки вдшт

همچنان روی باداز که ودشت

Нанамояд магари зи шоху зи кишт

ننماید مگر ز شاخ و ز کشت

Зонка ҷунбон шаванд чун ояд

زانکه جنبان شوند چون آید

Ҳама биҷон шаванд чун ояд

همه بیجان شوند چون آید

Оинаи боди шох тар бошад

آینۀ باد شاخ تر باشد

Лек шохӣ ки бар шаҷар бошад

لیک شاخی که بر شجر باشد

Қудрату мӯъҷизот аз ҳақ хост

قدرت و معجزات از حق خاست

Ки буд аҷзи он тараф ки худост

که بود عجز آن طرف که خداست

Пас буд ҷумлаи мӯъҷиз аз як зот

پس بود جمله معجز از یک ذات

Зотро гир ва дар гузари зи сифот

ذات را گیر و در گذر ز صفات

Метавон гуфташ ин бидон тақдир

میتوان گفتش این بدان تقدیر

Ки кунӣ фаҳм аз ман ин тақрир

که کنی فهم از من این تقریر

Ҳар набии мӯъҷизоти он ҳама дошт

هر نبی معجزات آن همه داشت

Гарчи ҳар як ду се аз он афрошт

گرچه هر یک دو سه از آن افراشت

Ҳар яке он қадар набад ки намӯд

هر یکی آن قدر نبد که نمود

Ҳар яке сад ҳазор чандон буд

هر یکی صد هزار چندان بود

Баҳр уммат расед муъҷиза Эй

بهر امت رسید معجزه ای

Барад аз ҳар набӣамам маза Эй

برد از هر نبی امم مزه ‌ ای

Ҳар набии вифқи ҳоли уммати худ

هر نبی وفق حال امت خود

Кард анъомҳо зи неъмати худ

کرد انعامها ز نعمت خود

Авлиёро ҳамаи чунин майдон

اولیا را همه چنین میدان

Ҳама ҳастанд аз худои гӯйон

همه هستند از خدا گویان

Ҳама аз худ тиҳӣ ва аз ҳақи пи р

همه از خود تهی و از حق پ ر

Дар садаф гашта қатраҳоашон дар

در صدف گشته قطره هاشان در

Ҳамаро он каромат ва дод аст

همه را آن کرامت و داد است

Ҳамаро он улӯм ва иршод аст

همه را آن علوم و ارشاد است

Гузар аз ному ҷумларо як байн

گذر از نام و جمله را یک بین

Чун баҳақ қоиманд ҷумлаи яқин

چون بحق قایم اند جمله یقین

Нутқашон аз худо буд на зи худ

نطقشان از خدا بود نه ز خود

Шудаи фориғи ҳамаи зи неку зи бад

شده فارغ همه ز نیک و ز بد

Ин бадви неки зиди ҳмдгрнд

این بدو نیک ضد همدگرند

Кӣ дар аздоди аҳл дил нигаранд

کی در اضداد اهل دل نگرند

Зид ва надаро набошад онҷои ҷо

ضد و ندرا نباشد آنجا جا

Ҳаст дил аз варои хавфу раҷо

هست دل از ورای خوف و رجا

Он тараф ваҳдатаст бе аъдод

آن طرف وحدت است بی اعداد

Раҳ надорад дар он сарои аздод

ره ندارد در آن سرا اضداد

Феълу қавли ҳама буд аз ҳақ

فعل و قول همه بود از حق

Дмбдмшон диҳад худои сабақ

دمبدمشان دهد خدای سبق

Ғайри эшон сухани з худ гӯйанд

غیر ایشان سخن ز خود گویند

Гарчи аз илм ва аз хирад гӯйанд

گرچه از علم و از خرد گویند

Илм бар ҷонишон шудааст равон

علم بر جانشان شده است روان

Ҳазз надоранд ҳеҷ аз он эшон

حظ ندارند هیچ از آن ایشان

Бар ҳамаи он улӯм орӣа аст

بر همه آن علوم عاریه است

Ҳамчу дар чӯби коб ҷорӣа аст

همچو در چوب کاب جاریه است

Оқибати илмҳо босли раванд

عاقبت علمها باصل روند

Соф чун рафт дард маҳз шаванд

صاف چون رفت درد محض شوند

Чун нагаштӣ ту айни илм акнӯн

چون نگشتی تو عین علم اکنون

Кӣ шӯии воқиф аз улӯми дарун

کی شوی واقف از علوم درون

Бихбр чун ҷамоди Монии ту

بیخبر چون جماد مانی تو

Гар сӯй бисўӣӣ наронӣ ту

گر سوی بیسوئی نرانی تو

Он ҷаҳон аз ту чун ниҳон бошад

آن جهان از تو چون نهان باشد

Илми ту баҳри ин ҷаҳон бошад

علم تو بهر این جهان باشد

Гӯшу ҳушат буд сӯии дунё

گوش و هوشت بود سوی دنیا

Бихбр бошӣ аз сари уқбо

بیخبر باشی از سر عقبی

Он фавойид бетон расад на бҷон

آن فواید بتن رسد نه بجان

Бошад он илми баҳри ин абадон

باشد آن علم بهر این ابدان