Нишнидӣ ҳадиси пайғамбар
نشنیدی حدیث پیغمبر
Ки чаҳ гуфт он шҳншаҳи сарвар
که چه گفت آن شهنشه سرور
Гуфт дӯзахи бмؤмнии бчнин
گفت دوزخ بمؤمنی بچنین
Ки гузар аз ман эй вале гузин
که گذر از من ای ولی گزین
Зонка нури ту гашти нори маро
زانکه نور تو گشت نار مرا
Дод бар боди кору бори маро
داد بر باد کار و بار مرا
Кули дӯзах чу куштаи гашт аз ӯ
کل دوزخ چو کشته گشت از او
Чун буд ҳоли нафас ҷузв бигӯ
چون بود حال نفس جزو بگو
Даст дар шайхи зан ки то барраӣ
دست در شیخ زن که تا برهی
Аз бадӣҳоу рўнҳии ббҳӣ
از بدیها و رونهی ببهی
Карт азуӣ шавад накӯ на зҷҳд
کارت ازوی شود نکو نه زجهد
Барад ӯ аз ту зҳрўи оради шаҳд
برد او از تو زهرو آرد شهد
Баъди мадлул аз далел магӯӣ
بعد مدلول از دلیل مگوی
Баъди маълуми ҳеҷ илми мҷўӣ
بعد معلوم هیچ علم مجوی
Баъд васлат магӯ зи ҳиҷр дигар
بعد وصلت مگو ز هجر دگر
Нест некӯи азин сухан бигузар
نیست نیکو ازین سخن بگذر
Зонка баъд аз вусӯл ҷустан ту
زانکه بعد از وصول جستن تو
Ҷустан об бошад андари ҷӯ
جستن آب باشد اندر جو
Баъди молоҳи сувараи алмълўм
بعد مالاح صورة المعلوم
Талаби алълми баъдаи мазмум
طلب العلم بعده مذموم
Баъди мо Фзти анати болмдлўл
بعد ما فزت انت بالمدلول
Шарҳи зикри алдлили мнки изўл
شرح ذکر الدلیل منک یزول
Талаби алмоءи фии алФроаҳи қабеҳ
طلب الماء فی الفراة قبیح
Талаби алтрби фии алФлоаҳи қабеҳ
طلب الترب فی الفلاة قبیح
Баъди таҳсили мақсад тарҷу
بعد تحصیل مقصد ترجو
Ёфта чизро дубораи мҷу
یافته چیز را دوباره مجو
Баъди мо срти воҳдои ҳқо
بعد ما صرت واحداً حقاً
Ғайри лқёҳи Фики лоибқӣ
غیر لقیاه فیک لایبقی
Ҳўбоқу мосўоаҳи изўл
هوباق و ماسواه یزول
Кули ман лӣси фии ҳўоءи иҳўл
کل من لیس فی هواء یحول
Срти биллоҳи қоӣмо абадан
صرت باللّه قائماً ابداً
Шорбои ман слоФаҳи рғдо
شارباً من سلافه رغداً
Бахшиши шайхи рӯҳи боқии дон
بخشش شیخ روح باقی دان
Ончунон рӯҳи хамру соқии дон
آنچنان روح خمر و ساقی دان
Шоҳиду шамъ ва бодааст атоаш
شاهد و شمع و باده است عطاش
Ҳаст ҳар се яке мгири ҷудоаш
هست هر سه یکی مگیر جداش
Завқро як бибин мубини ту ду чиз
ذوق را یک ببین مبین تو دو چیز
Макун ӯро ҷудо чу ҷўзу мавиз
مکن او را جدا چو جوز و مویز
Чун дар он раҳи дўӣии нмигнҷд
چون در آن ره دوئی نمیگنجد
Ту ммон чун тўӣии нмигнҷд
تو ممان چون توئی نمیگنجد
Маҳви шӯ дар аҳади гузари зи адад
محو شو در احد گذر ز عدد
То барӣ аз худои ҳазор мадад
تا بری از خدا هزار مدد
Бигузар аз исм дар мсмии рӯ
بگذر از اسم در مسمی رو
Исмро ҳилли биёи мсмии шӯ
اسم را هل بیا مسمی شو
Қатра будӣ Биҷӯшу дарёи шӯ
قطره بودی بجوش و دریا شو
Тарк пастӣ куну бболои рӯ
ترک پستی کن و ببالا رو
Ҳин ммони зи асли хешу ой ба пеш
هین ممان ز اصل خویش و آی به پیش
Дар ту ҳаст асли он гарои бхўиш
در تو هست اصل آن گرای بخویش
Зонка з б даҳ тўӣӣу олами дард
زانکه ز ب ده توئی و عالم درد
Ту бузургии азиму олами хирад
تو بزرگی عظیم و عالم خرد
Неи ту киро ҳмикнӣ аз ҷо
نی تو که را همیکنی از جا
Гарчи ту як тўӣӣу ки ҳи сдто
گرچه تو یک توئی و ک ه صدتا
Ин ҷаҳонро буд ҳаду поён
این جهان را بود حد و پایان
Ваон ҷаҳонро на ҳад буд на карон
وان جهان را نه حد بود نه کران
Ҳар ки ин дид бар само биппаред
هر که این دید بر سما بپرید
Пардаҳоро зи шавқ ҳақ бадаред
پرده ها را ز شوق حق بدرید
Дарди он ишқи пардаҳо дард
درد آن عشق پرده ها درد
Балки ҳам арз ва ҳам самои дард
بلکه هم ارض و هم سما درد
Чун нмоӣии ту онгаҳ ояд ӯ
چون نمائی تو آنگه آید او
Пас бадоне ки нест каси ҷузи ту
پس بدانی که نیست کس جز تو
Не ки чун ту мутӣъи ман гаштӣ
نی که چون تو مطیع من گشتی
Ҳам мрорўҳ ва ҳам бадани гаштӣ
هم مراروح و هم بدن گشتی
Ҳар ду чун пари шудем аз завқӣ
هر دو چون پر شدیم از ذوقی
Ҳар ду бошем зинда аз шавқӣ
هر دو باشیم زنده از شوقی
Як буд шавқ дар ҳамаи абадон
یک بود شوق در همه ابدان
Бҳли абадону шавқро як дон
بهل ابدان و شوق را یک دان
Шавқи бишки баради турои бҷнон
شوق بیشک برد ترا بجنان
Дар ҷиноне ки ҳс шуд зи ҷинон
در جنانی که هس شد ز جنان
Дар фиғонами зи нанги олами дун
در فغانم ز ننگ عالم دون
Ки кунад халқро бахуди мафтӯн
که کند خلق را بخود مفتون
Шоҳид ва боғ оварад дар пеш
شاهد و باغ آورد در پیش
Нӯш бинмоед ва буд он неш
نوش بنماید و بود آن نیش
Нақшҳои ҷаҳони ҳиҷоб дил анд
نقشهای جهان حجاب دل اند
Зонка мавҷӯди ҷумлаи зоб ва гул анд
زانکه موجود جمله زاب و گل اند
Ман намудем агар касе биност
من نمودم اگر کسی بیناست
Донад ӯ ганҷҳои рӯҳ куҷост
داند او گنجهای روح کجاست
Ҳар яке аз шумо ду сад гунҷид
هر یکی از شما دو صد گنجید
Гарчи дар қолаби шаш ва панҷед
گرچه در قالب شش و پنجید
Чун малик бар само ҳаме парид
چون ملک بر سما همی پرید
Бар самои сафо ҳаме парид
بر سمای صفا همی پرید
Ҳамчу ҷон меравед бе сари вабо
همچو جان میروید بی سر وبا
Ғалати ғалатони зи ҷой дар биҷо
غلط غلطان ز جای در بیجا
Ҳаматон бегмон ки нур манед
همتان بیگمان که نور منید
Гарчи дар чори мех ҳабс танед
گرچه در چار میخ حبس تنید
Нест андари ҷаҳони ишқи дўӣӣ
نیست اندر جهان عشق دوئی
Аз дўӣӣ дар гузар ки ҷумлаи тўӣӣ
از دوئی در گذر که جمله توئی
Ин суханро ҳад ва ниҳоят нест
این سخن را حد و نهایت نیست
Рӯи зи бурҳон дайн бигӯ макун ист
رو ز برهان دین بگو مکن ایست