Чунки аз Балхёни бҳоءи валад

چونکه از بلخیان بهاء ولد

Гашти длхстаҳи он шаҳи сармад

گشت دلخسته آن شه سرمد

Ногҳш аз худо расед хитоб

ناگهش از خدا رسید خطاب

К-эии ягонаи шҳншаҳи ақтоб

کای یگانه شهنشه اقطاب

Чун турои ин гуруҳ озурданд

چون ترا این گروه آزردند

Дили поки турои зи ҷои бурданд

دل پاک ترا ز جا بردند

Бдро аз миёни ин аъдо

بدرآ از میان این اعدا

То Фрстимшони азобу бало

تا فرستیمشان عذاب و بلا

Чун ки аз ҳақи чунин хитоб шунид

چون که از حق چنین خطاب شنید

Риштаи хашмро дароз танед

رشتۀ خشم را دراز تنید

Кард аз Балхи азми сӯии ҳиҷоз

کرد از بلخ عزم سوی حجاز

Зонка шуд коргар дар ӯ он роз

زانکه شد کارگر در او آن راز

Буд дар рафтан ва расед хабар

بود در رفتن و رسید خبر

Ки аз он рози шдпдиди асар

که از آن راز شدپدید اثر

Кард тотори қасди он ақвом

کرد تاتار قصد آن اقوام

Мунҳазими гашти лашкари ислом

منهزم گشت لشکر اسلام

Балхро бастаду бзории зор

بلخ را بستد و بزاری زار

Кишт аз он қавми биҳд ва бисёр

کشت از آن قوم بیحد و بسیار

Шаҳрҳои бузург кард хароб

شهرهای بزرگ کرد خراب

Ҳаст ҳақро ҳазор гӯнаи азоб

هست حق را هزار گونه عذاب

Қаҳрҳои худо надорад ҳад

قهرهای خدا ندارد حد

Дӯзахиро бало буд сармад

دوزخی را بلا بود سرمد

Ҳар набиро ҳамин хитоб омад

هر نبی را همین خطاب آمد

Дар саволаши зи ҳақ ҷавоб омад

در سؤالش ز حق جواب آمد

Ки ҷудои шӯ аз ин гуруҳи ҳасуд

که جدا شو از این گروه حسود

Ки з ҷаҳланд хору кӯру кабӯд

که ز جهل اند خوار و کور و کبود

То кунам ман ҳалоки эшон ро

تا کنم من هلاک ایشان را

Кашам аз боду хоки эшон ро

کشم از باد و خاک ایشان را

ё кунам ғарқи ҷумларо дар об

یا کنم غرق جمله را در آب

ё нуҳумашон дар оташи партоб

یا نهمشان در آتش پرتاب

Натавон гуфт дар раҳи он султон

نتوان گفت در ره آن سلطان

Ки чҳо дода бо кам ану маон

که چها داده با کهان و مهان

Чаҳ кароматҳо ки дар ҳар шаҳр

چه کرامتها که در هر شهر

Менамӯд он азизу зубдаи даҳр

مینمود آن عزیز و زبدۀ دهر

Гар шавам ман бшрҳи он машғӯл

گر شوم من بشرح آن مشغول

Фӯт гардад аз он сухани мأмўл

فوت گردد از آن سخن مأمول

Солҳо он тамом худ нашавад

سالها آن تمام خود نشود

Ҳамаи умрам дар он ҳадис равад

همه عمرم در آن حدیث رود

Лозим омад аз он гузар кардан

لازم آمد از آن گذر کردن

Вази муҳимоти худ хабар кардан

وز مهمات خود خبر کردن

Омад аз каъба дар вилояти рӯм

آمد از کعبه در ولایت روم

То шаванд аҳли рӯми азуи марҳӯм

تا شوند اهل روم ازو مرحوم

Аз ҳамаи малики рӯми Қуния ро

از همه ملک روم قونیه را

Баргузед ва муқӣм шуд онҷо

برگزید و مقیم شد آنجا

Бишуниданд ҷумлаи мардуми шаҳр

بشنیدند جمله مردم شهر

Ки расед аз сафари ягонаи даҳр

که رسید از سفر یگانۀ دهر

Ҳамчуи гавҳари азиз ва ноёб аст

همچو گوهر عزیز و نایاب است

Офтоб аз атоаш партоб аст

آفتاب از عطاش پرتاب است

Несташ дар ҳамаи улӯми назир

نیستش در همه علوم نظیر

Ҳаст аз сарҳои ишқи х бе р

هست از سرهای عشق خبیر

Рӯ ниҳоданд сӯй ӯ ҳалқон

رو نهادند سوی او خلقان

Аз зану марду Тифлу перу ҷавон

از زن و مرد و طفل و پیر و جوان

Ошкорои кароматаши диданд

آشکارا کرامتش دیدند

Зўчаҳи асрорҳо ки бишуниданд

زو چه اسرارها که بشنیدند

Ҳамаи бурданд аз ӯ вилоят ҳо

همه بردند از او ولایت ها

Ҳама карданд з ӯ ривоят ҳо

همه کردند از او روایت ها

Чанд рӯзии барин нсқ чу гузашт

چند روزی برین نسق چو گذشت

Киу маи марду зани мурӣдаши гашт

که و مه مرد و زن مریدش گشت

Баъд аз ин ҳам ълоءи дайни султон

بعد از این هم علاء دین سلطان

зи эътиқоди тамоми бомирон

ز اعتقاد تمام با میران

Омаданд ва зиёраташ карданд

آمدند و زیارتش کردند

Қанди панди варои з ҷон хӯрданд

قند پند ورا ز جان خوردند

Гши султони ълоءи дайн чун дид

گش سلطان علاء دین چون دید

Рӯй ӯро бъшқу сидқи мурӣд

روی او را بعشق و صدق مرید

Чунки ваъзаш шунид шуд ҳайрон

چونکه وعظش شنید شد حیران

Кард ӯро мақом дар дилу ҷон

کرد او را مقام در دل و جان

Дид бисёр азуи кароматҳо

دید بسیار ازو کرامتها

Ёфт дар хеши азуи аломатҳо

یافت در خویش ازو علامتها

Ки набад қатраи аиши аввал аз он

که نبد قطره ‌ ایش اول از آن

Рӯй кард ва бигуфт бомирон

روی کرد و بگفت با میران

Чун ки ин мардро ҳамеи байнам

چون که این مرد را همی بینم

Мешавад беш сидқаму дайнам

میشود بیش صدقم و دینم

Дил ҳаме ларзадам зи ҳайбат ӯ

دل همی لرزدم ز هیبت او

Миҳросм бгоҳ руят ӯ

می‌هراسم به گاه رؤیت او

Ҳамаи олами зи тарси ман ларзон

همه عالم ز ترس من لرزان

Ман азин мард чист ёрб он

من ازین مرد چیست یارب آن

Ҳайбатӣ мезанад аз ӯ брмн

هیبتی میزند از او برمن

Ки аз он ларза мефитад дар тан

که از آن لرزه میفتد در تن

Шуд яқинам ки ӯ вале худост

شد یقینم که او ولی خداست

Дар ҷаҳон нодирасту биҳмтост

در جهان نادر است و بی‌همتاست

Доимо бо хавос ин гуфтӣ

دائماً با خواص این گفتی

Рӯзу шаб дар мадҳ ӯ сифтӣ

روز و شب در مدح او سفتی

Баъди ди ҳи сол аз қазои худо

بعد ده سال از قضای خدا

Сар биболин наҳо д ӯ зи ъно

سر به بالین نهاد او ز عنا

Шоҳ шуд аз ъноӣ ӯ маҳзун

شاه شد از عنای او محزون

Ҳеҷ азин ғусса аш намонад сукӯн

هیچ ازین غصه ‌ اش نماند سکون

Омаду шасти пеш ӯ гирён

آمد و شست پیش او گریان

Бо ду чашми пари обу дили бирён

با دو چشم پر آب و دل بریان

Гуфт ин ранҷи ҳам аз ӯ зоӣл

گفت این رنج هم از او زائل

Шавад ар ҳаст ҳақи бмои моӣл

شود ار هست حق بما مائل

Гар шавад неки баъд аз ин султон

گر شود نیک بعد از این سلطان

ӯ буд ман шавам раҳяш аз ҷон

او بود من شوم رهیش از جان

Ҳамчуи лашкар кишӣш кардам ман

همچو لشکر کشیش کردم من

Хизмат ӯ кунам бҷону бетон

خدمت او کنم بجان و بتن

Чун бидидяш ҳар замони султон

چون بدیدیش هر زمان سلطان

Боз кардӣ иъодаи он паймон

باز کردی اعاده آن پیمان

Шаҳ чу гаштии равонаи сӯии саро

شه چو گشتی روانه سوی سرا

ӯ бигуфтӣ бҳозрон ки ?ҳулло

او بگفتی بحاضران که هلا

Агар ин мард рост мегуяд

اگر این مرد راست میگوید

Аз худо буд мо ҳмиҷўид

از خدا بود ما همیجوید

Вақти риҳлат расидааст маро

وقت رحلت رسیده است مرا

Рафт хоҳам аз ин ҷаҳони фано

رفت خواهم از این جهان فنا

Зонкагар ман шавам бзоҳр низ

زانکه گر من شوم بظاهر نیز

Подшоҳи ин ҷаҳон шавад ночиз

پادشاه این جهان شود ناچیز

Ҳама олам шаванд масти худо

همه عالم شوند مست خدا

Ҳама чун ман раванд бесару по

همه چون من روند بی سر و پا

Ҳама аз корҳо фурӯ монанд

همه از کارها فرو مانند

Ҳамаи ҳайрони ишқи ҳў монанд

همه حیران عشق هو مانند

Ҳолати ҷумла чун чунин гардад

حالت جمله چون چنین گردد

Ишқашони доимо қарин гардад

عشقشان دائماً قرین گردد

Нашавад ёфта хӯриши пӯшиш

نشود یافته خورش پوشش

Халқ монанди ҷумла аз кӯшиш

خلق مانند جمله از کوشش

Зонка он шаҳриёри аҳли сулӯк

زانکه آن شهریار اهل سلوک

Гуфт доранд носи дайни мулӯк

گفت دارند ناس دین ملوک

Чун ҷаҳонро ҳануз муҳлат ҳаст

چون جهان را هنوز مهلت هست

Гарчи худ нест ҳаст ӯ пайваст

گرچه خود نیست هست او پیوست

Умр дорад ҳануз ин ҳастӣ

عمر دارد هنوز این هستی

Монад хоҳад баландӣу пастӣ

ماند خواهد بلندی و پستی

Пас яқин шуд ки рафт хоҳам ман

پس یقین شد که رفت خواهم من

То нагардад хароби олами тан

تا نگردد خراب عالم تن

Худ ҳамон буд ногуҳи азднё

خود همان بود ناگه ازدنیا

Нақл фармуд ҷониби уқбо

نقل فرمود جانب عقبی

Чун бҳоء валад намӯд раҳил

چون بهاء ولد نمود رحیل

Шуд зи дунёи басӯии раби ҷалил

شد ز دنیا بسوی رب جلیل

Дар ҷинозааш чу рӯзи растохез

در جنازه ‌ اش چو روز رستاخیز

Мард ва зан гашта ашги хунини рез

مرد و زن گشته اشگ خونین ریز

Нор дар шаҳр Қуния афтод

نار در شهر قونیه افتاد

Аз ғамаши сӯхти бандау озод

از غمش سوخت بنده و آزاد

Уламои сари бараҳнау мейрон

علما سر برهنه و میران

Ҷумлаи пеши ҷиноза бо султон

جمله پیش جنازه با سلطان

Ҳеҷ дар Қуния намонад касе

هیچ در قونیه نماند کسی

Аз зану мард ва аз шарифу хасӣ

از زن و مرد و از شریف و خسی

Ки нашуд ҳозири андари он мотам

که نشد حاضر اندر آن ماتم

Чун кунам шарҳи он казон мотам

چون کنم شرح آن کزان ماتم

Дар ҷаҳони ҳечкас надоди нишон

در جهان هیچکس نداد نشان

Ки бурун шуд ҷинозае зи онсон

که برون شد جنازه ‌ ای ز آنسان

Шаҳи зи ғами ҳафт рӯз бар нанишаст

شه ز غم هفت روز بر ننشست

Дил чун шишааш зи дарди шикаст

دل چون شیشه ‌ اش ز درد شکست

Ҳафта Эй хон ниҳод дар ҷомеъ

هفته ‌ ای خوان نهاد در جامع

То бихӯраданд қонеъу томъ

تا بخوردند قانع و طامع

Молҳо бахш кард бар фуқаро

مالها بخش کرد بر فقرا

Ҷиҳати ърси он шаҳу ало

جهت عرس آن شه والا

Рӯзу шаб дар фироқаш афғон кард

روز و شب در فراقش افغان کرد

Аз ду чашми ашку хӯн дар афшон кард

از دو چشم اشک و خون در افشان کرد

Таъзия чун тамом шуд пас аз он

تعزیه چون تمام شد پس از آن

Халқ ҷамъ омаданд перу ҷавон

خلق جمع آمدند پیر و جوان

Ҳама карданд рӯи бФрзндш

همه کردند رو بفرزندش

Ки тўӣӣ дар ҷамол монандаш

که توئی در جمال مانندش

Баъд аз ин дасти моу домани ту

بعد از این دست ما و دامن تو

Ҳама биниҳодаем сӯии ту рӯ

همه بنهاده ‌ ایم سوی تو رو

Шоҳи мо зин сипас ту хоҳӣ буд

شاه ما زین سپس تو خواهی بود

Аз ту хоҳеми ҷумлаи мояу суд

از تو خواهیم جمله مایه و سود