Озодчҳраҳи рӯзи дигари бхдмти пайвасти сбиҳи алўҷаҳ , нҷиҳи алсъӣ , взии алмнзр , мқзии алўтр , бисоти санои бгстрониду дуои босмони иҷобати расонид ва гуфт :

آزادچهره روزِ دیگر بخدمت پیوست صبیح‌الوجه ، نجیح‌السّعی ، وضیّ المنظر ، مقضیّ‌الوطر ، بساطِ ثنا بگسترانید و دعا بآسمان اجابت رسانید و گفت :

* * *

***

Пас шоҳи астътоФии тозау трҳииии бнў арзонӣ дошту ҷой аз ҳузури ағёр холӣ кард ва бо ӯ гуфт : агрчи иҳаҳи надимии қадиму мнодмии мулозиму мноҷии мунҷӣу кофӣ , баҳамаи хайрот мкоФӣ бошад ва ман аз ҳамаи хлсоءи давлати ҷузи босори мақомоти ҳамида ӯ хуррамии ниФзоим ва аз ҷумлаи ҷлсоءи ҳазрати ҷузи бмҳозрот ӯ роғиб набошам , локин чун миёни шумо нисбати зоти албини мтҳобини чунон мтأкдст ва моро низ бар ҷлити ҳолу аҳляти камоли ту вуқуф ҳосил шуд ва таваққуф бархесту онч аз салоҳи ҷўӣӣу савоби андӯзии ту дар ҳама бобӣ шунида будем , ъ , ҷоءи алъёни Фолўии болосонид акнӯн мехоҳам ки калима чанд аз завобити умӯри маслиҳатии Фимои итълқи бмнозми аддӣну алднёу мъосми алохраҳу алаввалии бгўӣӣ то онрои кори бандам ва бидон мунтаҳо пазирам

پس شاه استعطافی تازه و ترحییی بنو ارزانی داشت و جای از حضورِ اغیار خالی کرد و با او گفت : اگرچ یهه ندیمی قدیم و منادمی ملازم و مناجیِ منجی و کافی، بهمه خیرات مکافی باشد و من از همه خلصاءِ دولت جز بآثارِ مقاماتِ حمیدهٔ او خرّمی نیفزایم و از جملهٔ جلساءِ حضرت جز بمحاضراتِ او راغب نباشم ، لکن چون میان شما نسبت ذات‌البینِ متحابّین چنان متأکّدست و ما را نیز بر جلیّتِ حال و اهلیّتِ کمالِ تو وقوف حاصل شد و توقّف برخاست و آنچ از صلاح‌جوئی و صواب اندوزی تو در همه بابی شنیده بودیم ، ع، جَاءَ العِیَانُ فَاَلوَی بِالاَسَانِیدِ اکنون میخواهم که کلمهٔ چند از ضوابطِ امورِ مصلحتی فِیمَا یَتَعَلَّقُ بِمَنَاظِمِ الدّینِ وَ الدُّنیَا وَ مَعَاصِمِ الآخِرَهِ وَ الاُوُلَی بگوئی تا آنرا کار بندم و بدان منّتها پذیرم